قانون مدنی مصوب 1314/08/08

عدّه عبارت است از مدتی کـه تا انقضای آن زنی کـه عقد نکاح او منحل شده است، نمی تواند شوهر دیگر اختیار کند.

عدّه طلاق و عدّه فسخ نکاح سه طهر است، مگر اینکه زن با اقتضای سن عادت زنانگی نبیند، کـه در این صورت عده او 3 ماه است.

عدّه طلاق و فسخ نکاح و بذل مدّت و انقضاء آن در مورد نکاح منقطع در غیر حامل دو طهر است، مگر اینکه زن با اقتضای سن عادت زنانه گی نبیند کـه در این صورت 45 روز است.

عدّه طلاق و فسخ نکاح و بذل مدّت و انقضاء آن در مورد زن حامله تا وضع حمل است.

عدّه وفات چه در دائم و چه در منقطع در هر حال چهار ماه و ده روز است، مگر این کـه زن حامل باشد، کـه در این صورت عده وفات تا موقع وضع حمل است، مشروط بر این کـه فاصله بین فوت شوهر و وضع حمل از چهار ماه و ده روز بیشتر باشد و الاّ مدّت عدّه همان چهار ماه و ده روز خواهد بود.

زنی کـه بین او و شوهر خود نزدیکی واقع نشده و همچنین زن یائسه نه عدّه طلاق دارد و نه عدّه فسخ نکاح، ولی عدّه وفات در هر دو مورد باید رعایت شود.

زنی کـه شوهر او غایب مفقودالاثر بوده و حاکم او را طلاق داده باشد، باید از تاریخ طلاق عدّه وفات نگاه دارد.

زنی کـه بـه شبهه با کسی نزدیکی کند، باید عدّه طلاق نگاه دارد.