قانون مدنی مصوب 1314/08/08

طفل متولد در زمان زوجیّت ملحق بـه شوهر است، مشروط بر اینکه از تاریخ نزدیکی تا زمان تولد؛ کمتر از شش ماه و بیشتر از ده ماه نگذشته باشد.

هر طفلی کـه بعد از انحلال نکاح متولد شود، ملحق بـه شوهر است، مشروط بر اینکه مادر هنوز شوهر نکرده و از تاریخ انحلال نکاح تا روز ولادت طفل بیش از ده ماه نه گذشته باشد، مگر آنکه ثابت شود کـه از تاریخ نزدیکی تا زمان ولادت کمتر از 6 ماه و یا بیش از ده ماه گذشته باشد.

در صورتی کـه عقد نکاح پس از نزدیکی منحل شود و زن مجدداً شوهر کند و طفلی کـه از او متولد گردد، طفل بـه شوهری ملحق می شود کـه مطابق مواد قبل الحاق او بـه آن شوهر ممکن است در صورتی کـه مطابق مواد قبل، الحاق طفل بـه هر دو شوهر ممکن باشد، طفل ملحق بـه شوهر دوم است، مگر آنکه امارات قطعیّه بر خلاف آن دلالت کند.

در مورد مواد قبل؛ هر گاه شوهر صریحاً یا ضمناً اقرار بـه ابوّت خود نموده باشد، دعوی نفی ولد از او مسموع نخواهد بود.

در مورد مواد قبل؛ دعوی نفی ولد باید در صورتی کـه عادتاً پس از تاریخ اطلاع یافتن شوهر از تولد طفل برای امکان اقامه دعوی کافی می باشد، اقامه گردد و در هر حال دعوی مزبور پس از انقضاء دو ماه از تاریخ اطلاع یافتن شوهر از تولد طفل مسموع نخواهد بود.

در موردی کـه شوهر مطلع از تاریخ حقیقی توّلد طفل نبوده و تاریخ توّلد را بر او مشتبه نموده باشند، بـه نوعی کـه موجب الحاق طفل بـه او باشد و بعدها شوهر از تاریخ حقیقی تولد مطلع شود، مدّت مرور زمان دعوی نفی دو ماه از تاریخ کشف خدعه خواهد بود.

احکام مواد قبل در مورد طفل متوّلد از نزدیکی بـه شبهه نیز جاری است، اگر چه مادر طفل مشتبه نباشد.

طفل متوّلد از نزدیکی بـه شبهه فقط ملحق بـه طرفی می شود کـه در اشتباه بوده و در صورتی کـه هر دو در اشتباه بوده اند، ملحق بـه هر دو خواهد بود.

هر گاه بـه واسطه وجود مانعی نکاح بین ابوین طفل باطل باشد، نسبت طفل بـه هر یک از ابوین کـه جاهل بر وجود مانع بوده؛ مشروع و نسبت بـه دیگری نامشروع خواهد بود. در صورت جهل هر دو نسب طفل بـه هر دو مشروع است.

طفل متولد از زنا ملحق بـه زانی نمی شود.