آیین نامه قانون ورود و اقامت اتباع بیگانه 1310، مصوب 1352/03/12
ماده 5
اجازه اقامت دائم از طرف شهربانی مرکز استان یا شهرستانی کـه خارجی میخواهد در آن ناحیه اقامت گاه دائمی و قانونی اختیار کند با رعایت مقررات ماده 3 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال 1310 در صورت احراز هر یک از شرایط زیر پس از موافقت شهربانی کل کشور صادر خواهد شد. الف ـ متقاضی دارای 5 سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و بـه هنگام تقاضا بسن 18 سال تمام رسیده باشد. ب ـ متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و مقام عالی علمی یا شغل یا تخصص او در امور تولیدی و عمرانی بـه تایید مقامات صلاحیتدار مملکتی رسیده باشد. ج ـ متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و خدمات شایسته و ارزنده او بامور عام المنفعه در ایران بـه تایید مقامات صلاحیتدار مملکتی رسیده باشد. د ـ متقاضی دارای زن و فرزند ایرانی باشد. هـ ـ متقاضی دارای دو سال سابقه اقامات قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و در امور تولیدی و عمرانی ایران کـه مورد تایید مقامات صلاحیتدار ایران باشد سرمایه گذاری کرده باشد. و ـ متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و درآمد شخصی یا حقوق یا مستمری بازنشستگی او بـه تایید یکی از بانک های مجاز ایران رسیده باشد. تبصره 1 - اصلاح 1379/06/16 - اقامت خارجیان از نظر این آیین نامه وقتی اقامت قانونی محسوب می شود کـه بـه استناد پروانه اقامت باشد. تبصره 2 - الحاق 1379/06/16 - اجازه اقامت فرزندان متولد در خارج، از مادر ایرانی و پدر خارجی همچنین از مادر خارجی کـه بـه تابعیت ایرانی پذیرفته می شوند، با ارایه مدارک قانونی صادر شده از کشور متبوع فرزندان صادر خواهد شد. فرزندان مورد اشاره وفق شرایط ذیل می توانند بـه استناد اجازه یاد شده، در ایران اقامت نمایند: الف - فرزندان اناث مادامی کـه ازدواج ننموده اند. ب - فرزندان ذکور تا رسیدن بـه سن هیجده (18) سال تمام هجری شمسی. پ - چنانچه مادر فرزند ذکور در ایران اقامت داشته باشد و یا فرزند ذکور در حال تحصیل باشد و در هر یک از موارد مزبور، سن فرزند از میزان مقرر در بند (ب) فوق بیشتر شود، بـه ترتیب مورد تا زمان اقامت مادر و یا اتمام تحصیل.
