دستورالعمل بند (الف) ماده 116 قانون برنامه توسعه ششم مصوب 1400/11/12
فصل نخست ـ کلیات
تعاریف و اختصارات بـه شرح زیر است:
«داوری»: حل و فصل اختلافات حقوقی اشخاص بـه وسیله داور یا داورانی کـه مستقیم یا غیر مستقیم بر اساس توافق طرفین انتخاب می شوند؛
«داوری حرفه ای و داوری غیر حرفه ای»: در صورتی کـه داوری با اخذ پروانه و بر اساس مقررات این دستورالعمل باشد، داوری حرفه ای و در غیر این صورت داوری غیر حرفه ای است؛
«داور»: شخص ثالث حقیقی کـه بـه صورت مستقیم یا غیرمستقیم از سوی طرفین بـه منظور حل و فصل اختلاف انتخاب می شود؛
«نهاد /نهادهای داوری»: شخص حقوقی دارای قواعد و آیین داوری، اعم از موسسه ها، سازمان ها و مراکز داوری کـه مطابق ماده 6 این دستورالعمل تشکیل شده و موضوع فعالیت اصلی آن انجام امور اداری مرتبط با داوری و نظارت بر آن است؛
«مرکز»: مرکز توسعه حل اختلاف؛
اصول کلی حاکم بر مقررات این دستورالعمل بـه شرح زیر است:
1- دستیابی بـه حل و فصل عادلانه و متقن اختلافات توسط داور مستقل، بی طرف، با کمترین هزینه و در سریع ترین زمان ممکن؛- -
2- توسعه داوری حرفه ای مبتنی بر نظام صلاحیت سنجی عمومی، علمی و حرفه ای و ضوابط انتخاب اصلح؛
3- گسترش داوری های الکترونیک و تخصصی؛
4- اعتماد سازی و ایجاد اقبال عمومی برای مراجعه بـه نهاد داوری و حمایت از آن؛
5- ساماندهی نظام داوری از طریق تعیین و تفکیک وظایف نهادهای حاکمیتی، صنفی و عملیاتی بخش خصوصی؛
6- مداخله حداقلی مراجع قضایی در حوزه داوری بر اساس قوانین و مقررات؛
7- تحکیم و تقویت نظارت بر نهادهای داوری.