قانون مالیات بر ارزش افزوده 1400
فصل دوم ـ ماخذ، نرخ و نحوه محاسبه
ماخذ محاسبه مالیات و عوارض فروش کالاها و خدمات، در مورد مؤدیان عضو سامانه مؤدیان، ارزش فروش مندرج در صورت حساب الکترونیکی است کـه توسط آنان در سامانه مزبور ثبت شده است.
تبصره 1 ـ ماخذ محاسبه مالیات و عوارض فروش کالاها و خدمات در مورد مؤدیانی کـه عضو سامانه مؤدیان نیستند و نیز مؤدی آن متخلف موضوع ماده 9 قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مؤدیان، ارزش روز کالا یا خدمت در زمان تعلق می باشد کـه توسط سازمان بر اساس اطلاعات موجود در سامانه مؤدیان، استعلام از مراجع ذی صلاح یا تعیین کارشناس یا هیات کارشناسی مشخص می شود. همچنین سازمان می تواند برای تعیین ماخذ مشمول مالیات مؤدیان مزبور، از دفاتر، اسناد و مدارک (اعم از الکترونیکی یا غیر الکترونیکی) آنها استفاده نماید. مؤدی مکلف است دفاتر، اسناد و مدارک مذکور را در صورت درخواست ماموران مالیاتی، کارشناس یا هیات کارشناسی بـه آنان ارائه کند.
تبصره 2 ـ موارد زیر جزء ماخذ محاسبه مالیات و عوارض نمی باشد:
الف ـ انواع تخفیفات اعطائی؛
ب ـ مالیات و عوارض موضوع این قانون کـه قبلاً توسط عرضه کننده کالا یا ارائه دهنده خدمت پرداخت شده است؛
پ ـ سایر مالیات های غیر مستقیم و عوارضی کـه بـه موجب قوانین موضوعه هنگام عرضه کالا یا ارائه خدمت بـه آن تعلق گرفته است؛
ت ـ وجوهی کـه بـه موجب سایر قوانین وصول می شود و بـه حساب درآمد عمومی یا بـه حساب درآمد شهرداری ها واریز می گردد؛
ث ـ کمک های پرداختی شهرداری ها و دهیاری ها بـه سازمان های غیرانتفاعی وابسته بـه خود طبق قوانین و مقررات موضوعه، مشروط بـه آنکه مالیات متعلقه بـه عنوان بخشی از آن احتساب نشده باشد؛
ج ـ یارانه پرداختی دولت بابت جبران تمام یا قسمتی از قیمت کالاها و خدمات مشمول قیمت گذاری؛ مشروط بـه آنکه مالیات فروش بـه عنوان بخشی از آن احتساب نشده باشد.
چ ـ وجوهی کـه از ردیف های بودجه ای مصوب دستگاه ها بین شرکت های تابعه در قوانین بودجه سنواتی جا بـه جا می شود مشروط بر آنکه بابت خرید یا فروش کالا و خدمات نباشد.
ماخذ محاسبه مالیات و عوارض واردات کالا، مجموع ارزش گمرکی (موضوع ماده 14 قانون امور گمرکی مصوب 1390/08/22) و حقوق ورودی (حقوق گمرکی و سود بازرگانی) می باشد. مالیات و عوارض مذکور جزء حقوق ورودی محسوب نمی شود.
نرخ مالیات و عوارض کالاها و خدمات مطابق با ماخذ موضوع ماده 5 این قانون، بـه استثنای کالاهای خاص کـه نرخ آنها در ماده 26 این قانون تصریح شده، نه درصد (9%) می باشد.
مالیات و عوارضی کـه مؤدیان برای خرید کالاها و خدمات مورد نیاز برای انجام فعالیت های اقتصادی خود پرداخت می کنند، بـه عنوان اعتبار مالیاتی آنان منظور شده و از مالیات و عوارض فروش آنها کسر می شود. در صورتی کـه جمع اعتبار مالیاتی مؤدی در هر دوره مالیاتی بیشتر از مالیات و عوارض فروش وی باشد، سازمان موظف است مبلغ مازاد را بـه دوره و یا دوره های بعد منتقل نماید. در صورتی کـه مؤدی درخواست کند کـه مازاد مزبور بـه وی مسترد گردد، سازمان موظف است حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ ثبت درخواست، نسبت بـه استرداد ما بـه التفاوت مذکور از محل وصولی های جاری اقدام نماید، در غیر این صورت، مشمول خسارتی بـه میزان دو درصد (2%) در ماه از تاریخ ثبت درخواست نسبت بـه مبلغ قابل استرداد و مدت تاخیر می باشد کـه توسط سازمان و از محل وصولی های جاری پرداخت می گردد. متخلفین از اجرای این حکم با درخواست مؤدی و رای هیات رسیدگی بـه تخلفات اداری بـه مجازات بند “د” ماده 9 قانون رسیدگی بـه تخلفات اداری مصوب 1372/09/07 محکوم می شوند.
تبصره 1 ـ مالیات و عوارض خرید نهاده های مربوط بـه طرح های تملک دارایی های سرمایه ای (عمرانی) دولت قابل استرداد نیست و جزء بهای تمام شده دارایی های مزبور منظور می گردد.
تبصره 2 ـ در صورتی کـه مؤدی فقط بـه عرضه کالاها و ارائه خدمات معاف اشتغال داشته باشد و یا طبق مقررات این قانون کالا و خدمات وی مشمول مالیات و عوارض نباشد، مالیات و عوارض پرداختی بابت خرید نهاده های آنها قابل تهاتر یا استرداد نمی باشد.
تبصره 3 ـ در صورتی کـه مؤدی بـه عرضه توام کالاها و خدمات مشمول و معاف اشتغال داشته باشد، صرفاً مالیات و عوارضی کـه بابت خرید نهاده های مورد نیاز برای تولید کالاها و خدمات مشمول پرداخت کرده است، حسب مورد، قابل کسر، تهاتر یا استرداد است.
تبصره 4 ـ صرف نظر از آنکه مؤدی بـه عرضه کالاها و خدمات معاف یا مشمول اشتغال داشته باشد، مالیات وعوارض خرید مربوط بـه ماشین آلات خطوط تولید وی قابل کسر، تهاتر و استرداد می باشد.
تبصره 5 ـ آن قسمت از مالیات و عوارض پرداختی مؤدیان کـه طبق مقررات این قانون قابل تهاتر یا استرداد نیست، بـه عنوان هزینه های قابل قبول موضوع قانون مالیات های مستقیم محسوب می شود.
تبصره 6 ـ سازمان مکلف است با رعایت تبصره های 2 و 4 این ماده مالیات و عوارض پرداختی واحدهای تولیدی یا معدنی دارای مجوز تاسیس را کـه در دوره های قبل از بهره برداری جهت خرید کالاها و خدمات مورد نیاز برای تاسیس و راه اندازی واحد موردنظر پرداخت کرده اند، مسترد نماید.
تبصره 7 ـ مالیات و عوارضی کـه در موقع خرید کالاها و خدمات توسط شهرداری ها و دهیاری ها برای انجام وظایف و خدمات قانونی پرداخت می گردد، طبق مقررات این قانون قابل تهاتر و یا استرداد است.
تبصره 8 ـ مالیات و عوارض پرداخت شده توسط سفارتخانه ها، ماموریت های دیپلماتیک، پست های کنسولی، ماموران دیپلماتیک و کارکنان اداری و فنی آنها کـه تبعه دولت جمهوری اسلامی ایران نمی باشند، بـه شرط عمل متقابل و همچنین مالیات و عوارض پرداخت شده توسط دفاتر سازمان های بین المللی و اعضای آنان کـه مقیم جمهوری اسلامی ایران می باشند (اتباع غیر ایرانی)، با ارائه اسناد و مدارک مثبته، قابل استرداد است.
نحوه استرداد بـه موجب دستورالعملی است کـه توسط وزارتخانه های امور خارجه و امور اقتصادی و دارایی (سازمان) تصویب و ابلاغ می شود.
