قانون تجارت مصوب 1311/02/13

تاجر کسی است کـه شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد.

معاملات تجارتی از قرار ذیل است: ـ خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول؛ بـه قصد فروش یا اجاره، اعم از اینکه تصرّفاتی در آن شده یا نشده باشد؛

ـ تصدّی بـه حمل و نقل از راه خشکی یا آب یا هوا، بـه هر نحوی کـه باشد؛

ـ هر قسم عملیات دلّالی یا حق العمل کاری (کمیسیون) و یا عاملی و همچنین تصدّی بـه هر نوع تأسیساتی کـه برای انجام بعضی امور ایجاد می شود، از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و غیره؛

ـ تأسیس و بـه کار انداختن هر قسم کارخانه، مشروط بر اینکه برای رفع حوائج شخصی نباشد؛

ـ تصدی بـه عملیّات حراجی؛ ـ تصدّی بـه هر قسم نمایشگاه های عمومی؛ ـ هر قسم عملیّات صرّافی و بانکی؛

ـ معاملات برواتی، اعم از اینکه بین تاجر یا غیر تاجر باشد؛

ـ عملیات بیمه بحری و غیر بحری؛

ـ کشتی سازی و خرید و فروش کشتی و کشتیرانی داخلی یا خارجی و معاملات راجعه بـه آنها.

معاملات ذیل بـه اعتبار تاجر بودن متعاملین یا یکی از آنها تجارتی محسوب می شود:

ـ کلیه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان و بانک ها.

ـ کلیه معاملاتی کـه تاجر یا غیر تاجر برای حوائج تجارتی خود می نماید.

ـ کلیه معاملاتی کـه اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجارتی ارباب خود می نماید.

ـ کلیه معاملات شرکت های تجارتی.

معاملات غیر منقول بهیچوجه تجارتی محسوب نمی شود.

کلیّه معاملات تجّار؛ تجارتی محسوب است، مگر اینکه ثابت شود معامله مربوط بـه امور تجارتی نیست.