قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394/03/23

ماده 24

مستثنیات دین صرفا شامل موارد زیر است: الف ـ منزل مسکونی کـه عرفاً در شأن محکومٌ علیه در حالت أعسار او باشد؛ ب ـ أثاثیه مورد نیاز زندگی کـه برای رفع حوائج ضروری محکومٌ علیه و افراد تحت تکفّل وی لازم است؛ ج ـ آذوقه موجود بـه قدر إحتیاج محکومً علیه و افراد تحت تکفل وی برای مدتی کـه عرفاً آذوقه ذخیره می شود؛ د ـ کتب و ابزار علمی و تحقیقاتی برای أهل علم و تحقیق متناسب با شأن آن ها هـ ـ وسایل و ابزار کار کسبه، پیشه وران، کشاورزان و سایر أشخاص کـه برای إمرار معاش ضروری آن ها و افراد تحت تکفّلشان لازم است؛ و ـ تلفن مورد نیاز مدیون؛ ز ـ مبلغی کـه در ضمن عقد إجاره بـه موجر پرداخت می شود، مشروط بر اینکه پرداخت إجاره بها بدون آن موجب عسر و حرج گردد و عین مستأجره مورد نیاز مدیون بوده و بالاتر از شان او نباشد. تبصره 1 ـ چنانچه منزل مسکونی محکومٌ علیه بیش از نیاز و شأن عرفی او در حالت إعسارش بوده و مال دیگری از وی در دسترس نباشد و مشارالیه حاضر بـه فروش منزل مسکونی خود تحت نظارت مرجع إجرا کننده رای نباشد، بـه تقاضای محکومٌ له بـه وسیله مرجع إجرا کننده حکم با رعایت تشریفات قانونی بـه فروش رفته و مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی، صرف تأدیه دیون محکومٌ علیه خواهد شد، مگر اینکه إستیفای محکومٌ بـه به طریق سهل تری مانند إستیفاء از محل منافع بخش مازاد منزل مسکونی محکومٌ علیه یا إنتقال سهم مشاعی از آن بـه شخص ثالث یا طلبکار امکان پذیر باشد، کـه در این صورت محکومٌ بـه از طرق مذکور إستیفاء خواهد شد. تبصره 2 ـ چنانچه بـه حکم قانون مستثنیات دین تبدیل بـه عوض دیگری شده باشد، مانند اینکه مسکن بـه دلیل قرار گرفتن در طرح های عمرانی تبدیل بـه وجه گردد، یا در اثر از بین رفتن، عوضی دریافت شده باشد، وصول محکومٌ بـه از آن امکان پذیر است، مگر اینکه محرز شود مدیون قصد تهیه موضوع نخستین را دارد.