آیین نامه ماده 13 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز 1392 مصوب 1395/06/17
ماده 1
در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط بـه کار می روند: الف ـ قانون: قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392 و اصلاحات بعدی آن. ب ـ ستاد: ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز موضوع ماده 3 قانون. پ ـ وزارت: وزارت صنعت، معدن و تجارت ت ـ نظام ملی: نظام ملی طبقه بندی کالا و خدمات شناسه کالا و خدمات، موضوع تصویب نامه شماره 18596/ت37179ک مورخ 1386/02/11 کـه صرفاً بـه منظور تهیه شناسنامه کالا و طبقه بندی کالاها مورد بهره برداری قرار می گیرد. ث ـ عناصر توصیفی کالا: عناصر و خصوصیات ماهوی و شکلی کالا (فیلدهای توصیفی) از قبیل جنس، نوع، رنگ، ابعاد، وزن، طرح، مدل، تولیدکننده، کشور سازنده، نام تجاری و نوع کاربری آن کـه در تشریح تجاری کالا موثر می باشند. تبصره ـ وزارت موظف است عناصر توصیفی کالا را با همکاری ستاد، گمرک جمهوری اسلامی ایران و حسب مورد دستگاه هایی کـه بر طبق قوانین در قبال تولید، واردات، حمل و نگهداری و عرضه کالا دارای وظایف و اختیاراتی هستند، تعیین نماید. ج ـ شناسنامه کالا: مجموعه ای از عناصر توصیفی کالا کـه جهت توصیف مشخصات و ایجاد برداشت مشترک از هر قلم کالا در چارچوب همسان تجمیع می شوند و شناسه کالا، شناسه یکتای این مجموعه از اطلاعات است. تبصره ـ بخشی از اقلام اطلاعاتی در شناسنامه کالا بـه سایر طبقه بندی ها از قبیل سامانه هماهنگ شده (HS) طبق تعریف بند (ژ) ماده 1 قانون امور گمرکی مصوب 1390، استاندارد بین المللی طبقه بندی فعالیت های اقتصادی (ISIC)، طبقه بندی محوری محصول (CPC) و سامانه جهانی نام گذاری تجهیزات پزشکی (UMDNS)، طبقه بندی استاندارد تجارت بین المللی (SITC) و همچنین سامانه ثبت شناسه شی (OID) اختصاص دارد. چ ـ زنجیره تأمین: کلیه اشخاصی کـه پس از تولید یا واردات کالا تا تحویل آن بـه مصرف کننده نهایی در امر خرید، فروش، حمل و نگهداری کالا فعالیت نموده و مطابق ضوابط این آیین نامه مسئول انجام بخشی از فعالیت های مرتبط با رهگیری کالا هستند.
