قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی مصوب 1380/12/19
اصطلاحات و عبارات بکار برده شده در این قانون دارای معانی زیر می باشد:
قانون ـ قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی.
سرمایه گذار خارجی ـ اشخاص حقیقی یا حقوقی غیر ایرانی و یا ایرانی با استفاده از سرمایه با منشاء خارجی کـه مجوز سرمایه گذاری موضوع ماده (6) را اخذ نموده باشند.
سرمایه خارجی ـ انواع سرمایه اعم از نقدی و یا غیر نقدی کـه توسط سرمایه گذار خارجی بـه کشور وارد می شود و شامل موارد زیر می گردد:
الف ـ وجوه نقدی کـه بـه صورت ارز قابل تبدیل، از طریق نظام بانکی یا دیگر طرق انتقال وجوه کـه مورد تایید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران باشد، بـه کشور وارد شود،
ب ـ ماشین آلات و تجهیزات،
ج ـ ابزار و قطعات یدکی، قطعات منفصله و مواد اولیه، افزودنی و کمکی،
د ـ حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجاری و خدمات تخصصی،
هـ ـ سود سهام قابل انتقال سرمایه گذار خارجی،
و ـ سایر موارد مجاز با تصویب هیأت دولت. سرمایه گذاری خارجی ـ بـه کارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری.
مجوز سرمایه گذاری ـ مجوزی کـه بر طبق ماده (6) این قانون برای هر مورد سرمایه گذاری خارجی صادر می شود.
سازمان ـ سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران موضوع ماده (5) قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی مصوب 1353/04/24
هیأت ـ هیأت سرمایه گذاری خارجی موضوع ماده (6) این قانون.