قانون الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) مصوب 1397/09/14
ماده 2
1 ـ اگر هر فردی به هر وسیله، مستقیم یا غیرمستقیم، به طور غیرقانونی و عمدی وجوهی را به قصد آن که تمام یا بخشی از آن برای انجام موارد زیر به مصرف برسد یا با آگاهی از این که قرار است جهت انجام موارد زیر صرف گردد، تهیه یا جمع آوری نماید، در چهارچوب مفهوم این معاهده (کنوانسیون)، مرتکب جرم شده است: الف) فعلی که در حیطه شمول و به گونه ای که در یکی از پیمان های مندرج در پیوست تعریف گردیده است، جرم محسوب گردد؛ یا ب) هر فعل دیگری که به قصد کشتن یا وارد آوردن جراحات شدید جسمانی به افراد غیرنظامی یا به هر فرد دیگری صورت گیرد که سهم فعالی در خصومت ها طی منازعات مسلحانه نداشته باشد، چنانچه هدف چنین فعلی به واسطه ماهیت یا محتوای آن، ارعاب مردم یا وادار ساختن دولت یا سازمان بین المللی به انجام فعل یا ترک هرگونه فعلی باشد.
2 ـ
الف) کشور عضوی که عضو پیمان مندرج در پیوست نیست، به هنگام تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق می تواند اعلام دارد که در اجرای این معاهده (کنوانسیون) نسبت به کشور عضو مزبور، چنین تلقی می گردد که آن پیمان در پیوست موضوع جزء (الف) بند (1) منظور نگردیده است. اعلامیه مذکور به مجرد این که پیمان برای آن کشور عضو لازم الاجرا گردد، دیگر نافذ نخواهد بود و کشور مذکور مراتب را به امین اسناد اطلاع خواهد داد؛
ب) هرگاه کشور عضوی از عضویت در پیمانی که در پیوست منظور شده، خارج شود، می تواند اعلامیه ای را به گونه ای که در این ماده پیش بینی شده، در رابطه با آن پیمان صادر نماید.
3 ـ در مورد فعلی که به موجب مفاد بند (1) جرم محسوب می گردد، ضرورت ندارد که وجوه، عملاً جهت ارتکاب جرم موضوع جزءهای (الف) یا (ب) بند (1) هزینه شده باشد.
4 ـ همچنین اگر شخصی شروع به ارتکاب جرمی نماید که در بند (1) این ماده درج شده است، مرتکب جرم شده است.
5 ـ همچنین در موارد زیر شخص مرتکب جرم می گردد:
الف) مشارکت در ارتکاب جرم مندرج در بند (1) یا (4) این ماده به عنوان معاونت؛
ب) سازمان دهی یا هدایت دیگران برای ارتکاب جرم مندرج در بند (1) یا (4) این ماده؛ پ) کمک به گروهی از افراد دارای مقصود مشترک در ارتکاب یک یا چند جرم مندرج در بندهای (1) یا (4) این ماده. چنین کمکی باید عمدی و برای یکی از موارد زیر ارائه شده باشد: (1) به منظور گسترش فعالیت جنایی یا مقاصد جنایی گروه، چنانچه چنین فعالیت یا مقصودی متضمن ارتکاب جرم مندرج در بند (1) این ماده باشد؛ یا (2) با علم به نیت گروه جهت ارتکاب جرم مندرج در بند (1) این ماده.
