قانون الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) مصوب 1397/09/14
ماده 18
1 ـ کشورهای عضو به منظور جلوگیری از ارتکاب جرایم مندرج در ماده (2) از طریق اتخاذ کلیه اقدامات عملی از جمله در صورت لزوم تعدیل قوانین داخلی خود با یکدیگر همکاری خواهند نمود تا در داخل یا خارج از قلمروهای خود از جمله از راههای زیر از ارتکاب جرائم مذکور جلوگیری و با مقدمات ارتکاب آنها مقابله نمایند:
الف) اتخاذ اقداماتی برای جلوگیری از انجام فعالیت های غیرقانونی در داخل قلمروی خود توسط افراد و سازمان هایی که آگاهانه ارتکاب جرائم مندرج در ماده (2) را تشویق، تحریک، سازمان دهی یا در آنها دخالت می کنند؛
ب) اتخاذ اقداماتی که بر مبنای آن مؤسسات پولی و سایر مشاغلی که در معاملات پولی دخالت دارند، ملزم شوند از کارآمدترین تدابیر موجود برای شناسایی مشتریان دائمی یا موردی خود و نیز مشتریانی که به نفع آنها حساب افتتاح می شود، بهره گیری کنند و توجه ویژه ای نیز به معاملات غیرعادی یا مشکوک نمایند و معاملاتی را که در مورد آنها این ظن وجود دارد که منشأ آنها فعالیت های جنایی است، گزارش دهند. بدین منظور کشورهای عضو موارد زیر را مورد توجه قرار خواهند داد: (1) وضع مقرراتی برای ممنوع کردن افتتاح حساب در مواردی که صاحبان حساب یا برداشت کنندگان آن ناشناس یا غیرقابل شناسایی هستند و نیز اتخاذ تدابیری برای حصول اطمینان از این که مؤسسات، هویت صاحبان واقعی اینگونه معاملات را مشخص می نمایند. (2) در رابطه با شناسایی اشخاص حقوقی، در صورت ضرورت، الزام مؤسسات مالی به اتخاذ اقداماتی برای تأیید موجودیت حقوقی و ساختار مشتری، از طریق فراهم آوردن مدارک شرکت، از جمله اطلاعات مربوط به نام مشتری، وضعیت حقوقی، نشانی، مدیران و مقررات تنظیم کننده اختیارات به منظور متعهد کردن آن مؤسسه، از طریق مراجع ثبت عمومی یا مشتری یا هر دو. (3) وضع مقرراتی برای ملزم نمودن مؤسسات مالی به ارائه گزارش فوری به مراجع صالح در خصوص کلیه تبادلات گسترده غیرعادی و پیچیده و شیوه های غیرعادی مبادله که در ظاهر امر هیچ هدف اقتصادی بارز یا قصد و نیت قانونی آشکاری ندارند، به گونه ای که چنانچه موارد مشکوک را با حسن نیت گزارش دهند، نگران ایجاد مسؤولیت مدنی یا کیفری به خاطر نقض محدودیت های مربوط به افشای اطلاعات نباشند. (4) الزام مؤسسات مالی به نگهداری کلیه سوابق ضروری مربوط به مبادلات، اعم از داخلی یا بین المللی حداقل به مدت پنج سال.
2 ـ کشورهای عضو همچنین در امر جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج در ماده (2) با بررسی موارد زیر با یکدیگر همکاری خواهند نمود:
الف) اقدامات نظارتی از جمله و برای مثال صدور مجوز برای کلیه مؤسسات انتقال پول؛
ب) اقدامات عملی برای ردیابی یا کنترل حمل ونقل فیزیکی پول نقد و اوراق بهادار بی نام از مرز با رعایت ضمانت های مستحکم برای حصول اطمینان از استفاده صحیح از اطلاعات و بدون ایجاد هرگونه مانعی در راه آزادی انتقالات سرمایه ای.
3 ـ کشورهای عضو همچنین در امر جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج در ماده (2) از طریق تبادل اطلاعات صحیح و موثق طبق قوانین داخلی خود و هماهنگ نمودن اقدامات اداری و سایر اقداماتی که در صورت اقتضا برای جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج در ماده (2) به ویژه در موارد زیر اتخاذ نموده اند همکاری خواهند نمود:
الف) ایجاد و حفظ مجاری ارتباطی بین ادارات و نهادهای ذی صلاح خود برای تسهیل تبادل امن و سریع اطلاعات مربوط به کلیه جوانب جرائم مندرج در ماده (2)؛
ب) همکاری با یکدیگر در انجام بازپرسی های مربوط به جرائم مندرج در ماده (2) در موارد زیر: (1) هویت، وضعیت مکانی و فعالیت های افرادی که به طور معقول در مورد آنان این ظن وجود دارد که در ارتکاب این جرائم دخالت دارند؛ (2) انتقال وجوه مربوط به ارتکاب جرائم مزبور.
4 ـ کشورهای عضو می توانند از طریق سازمان پلیس جنایی بین المللی (اینترپل) با یکدیگر تبادل اطلاعات کنند.
