قانون الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) مصوب 1397/09/14
مقدمه
کشورهای عضو این معاهده (کنوانسیون)؛
با در نظر گرفتن اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد در مورد حفظ صلح و امنیت بین المللی و ترغیب حسن همجواری و روابط دوستانه و همکاری میان کشورها؛
با ابراز نگرانی عمیق نسبت به افزایش اعمال تروریستی در تمامی اشکال و مظاهر آن در سراسر جهان ؛
با یادآوری اعلامیه پنجاهمین سالگرد تأسیس سازمان ملل متحد، مندرج در قطعنامه شماره 6/50 مورخ 24 اکتبر 1995 (1374/8/2) مجمع عمومی؛
همچنین با یادآوری کلیه قطعنامه های مربوط مجمع عمومی در خصوص این موضوع از جمله قطعنامه شماره 60/49 مورخ 9 دسامبر 1994 (1373/9/18) و پیوست آن راجع به بیانیه در خصوص اتخاذ اقداماتی جهت رفع تروریسم بین المللی، که طی آن کشورهای عضو سازمان ملل متحد رسماً و مجدداً تاکید نمودند که کلیه اعمال، روشها و رویه های تروریستی را به عنوان اقدامات جنایی و غیرقابل توجیه، در هر کجا و توسط هر کس که ارتکاب یابد از جمله آن اقداماتی را که روابط دوستانه میان کشورها و ملتها را در معرض خطر قرار می دهد و تمامیت ارضی و امنیت کشورها را تهدید می کند، صریحاً محکوم می نمایند؛
با خاطر نشان ساختن این مطلب که بیانیه در خصوص اتخاذ اقداماتی جهت رفع تروریسم بین المللی، کشورها را نیز تشویق نمود تا ابعاد مقررات حقوقی بین المللی موجود را در خصوص جلوگیری، سرکوب و محو تروریسم در تمامی اشکال و مظاهر آن، با هدف حصول اطمینان از وجود چهارچوب جامع حقوقی که حاوی تمامی جنبه های موضوع باشد، به طور عاجل مورد تجدیدنظر قرار دهند؛
با یادآوری جزء (ج) بند (3) قطعنامه شماره 210/51 مورخ 17 دسامبر 1996 (1375/9/27) مجمع عمومی، که در آن، مجمع از کلیه کشورها خواسته است اقداماتی را به منظور جلوگیری و مبارزه با تأمین مالی تروریست ها و سازمانهای تروریستی از طریق اتخاذ تدابیر مقتضی در داخل کشور، به عمل آورند اعم از این که این تأمین مالی به طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط سازمان هایی صورت گیرد که ماهیت و اهداف خیریه، اجتماعی یا فرهنگی دارند و یا مدعی داشتن آن هستند یا در فعالیت های غیرقانونی مانند قاچاق اسلحه و مواد مخدر دخالت دارند از جمله استثمار افراد به منظور تأمین مالی فعالیت های تروریستی و به ویژه در موارد مقتضی اتخاذ اقدامات منظمی را جهت جلوگیری و مقابله با فعالیت هایی جهت تأمین مالی که ظن آن می رود جهت مقاصد تروریستی مورد استفاده قرار گیرد، مورد بررسی قرار دهند بدون اینکه به هیچ وجه خدشه ای به آزادی جریان قانونی و مشروع سرمایه وارد گردد و تبادل اطلاعات مربوط به فعالیت های بین المللی چنین تأمین مالی را تقویت نمایند؛
همچنین با یادآوری قطعنامه شماره 165/52 مورخ 15 دسامبر 1997 (1376/9/24) مجمع عمومی که در آن مجمع از کشورها درخواست نموده که به ویژه اجرای اقدامات مندرج در جزءهای (الف) تا (ج) بند (3) قطعنامه شماره 210/51 مورخ 17 دسامبر 1996 (1375/9/27) را مورد بررسی قرار دهند؛
همچنین با یادآوری قطعنامه شماره 108/53 مورخ 8 دسامبر 1998 (1377/9/17) مجمع عمومی که طی آن مجمع تصمیم گرفت کارگروه (کمیته) ویژه ای که به موجب قطعنامه شماره 210/51 مورخ 17 دسامبر 1996 (1375/9/27) مجمع عمومی تشکیل گردید باید پیش نویس معاهده (کنوانسیون) بین المللی مقابله با تأمین مالی اعمال تروریستی را جهت تکمیل اسناد بین المللی مربوط موجود تهیه نماید؛
با توجه به این که تأمین مالی تروریسم به طور کلی موضوعی است که موجبات نگرانی شدید جامعه بین المللی را فراهم آورده است ؛
با خاطر نشان ساختن این که شمار و شدت اعمال تروریسم بین المللی بستگی به میزان کمک های مالی دارد که ممکن است تروریست ها کسب نمایند؛
همچنین با خاطر نشان ساختن این که اسناد حقوقی چندجانبه موجود به طور صریح چنین تأمین مالی را مطرح نمی سازد؛
با اعتقاد به نیاز عاجل به افزایش همکاری های بین المللی در میان کشورها جهت شکل گیری و اتخاذ اقدامات مؤثر به منظور جلوگیری از تأمین مالی تروریسم و نیز مقابله با انجام این اقدامات از طریق پیگرد و مجازات مرتکبان؛
در موارد زیر توافق نموده اند:
