قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 103
در کلیه دعاوی مدنی اعم از دعاوی اصلی یا طاری و درخواست های مربوط بـه امور حسبی بـه استثنای مواردی کـه قانون امور حسبی مراجعه بـه دادگاه را مقرر داشته است، خوانده می تواند برای تأدیه خسارات ناشی از هزینه دادرسی و حق الوکاله کـه ممکن است خواهان محکوم شود، از دادگاه تقاضای تامین نماید. دادگاه در صورتی کـه تقاضای مزبور را با توجه بـه نوع و وضع دعوا و سایر جهات موجّه بداند، قرار تأمین صادر می نماید و تا وقتی کـه خواهان تأمین ندهد، دادرسی متوقف خواهد ماند و در صورتی که مدّت مقرر در قرار دادگاه برای دادن تأمین منقضی شود و خواهان تأمین ندهد، بـه درخواست خوانده قرار رد دادخواست خواهان صادر می شود. تبصره ـ چنانچه بر دادگاه محرز شود کـه منظور از اقامه دعوا تأخیر در انجام تعهّد یا ایذاء طرف یا غرض ورزی بوده، دادگاه مکلّف است در ضمن صدور حکم یا قرار، خواهان را بـه تأدیه سه برابر هزینه دادرسی بـه نفع دولت محکوم نماید.
