قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

ماده 357

احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد، حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود: 1 ـ أحکام مستند بـه إقرار قاطع دعوا در دادگاه؛ 2 ـ أحکام مستند بـه نظریّه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین بـه طور کتبی رأی آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند؛ 3 ـ أحکام مستند بـه سوگند که قاطع دعوا باشد؛ 4 ـ أحکامی که طرفین حق فرجام خواهی خود را نسبت بـه آن ساقط کرده باشند؛ 5 ـ أحکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی بـه دعاوی اصلی راجع بـه متفرّعات آن صادر می شود، در صورتی که حکم راجع بـه أصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد؛ 6 ـ أحکامی که بـه موجب قوانین خاص غیرقابل فرجام خواهی است. مبحث دوم ـ موارد نقض