قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

ماده 369

احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد، حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود:

1 ـ أحکام مستند بـه اقرار قاطع دعوا در دادگاه؛

2 ـ احکام مستند بـه نظریّه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین بـه طور کتبی رأی آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند؛

3 ـ احکام مستند بـه سوگند که قاطع دعوا باشد؛

4 ـ احکامی که طرفین حق فرجام خواهی خود را نسبت بـه آن ساقط کرده باشند؛

5 ـ احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی بـه دعاوی اصلی راجع بـه متفرّعات آن صادر می شود، در صورتی که حکم راجع بـه اصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد؛

6 ـ احکامی که بـه موجب قوانین خاص غیرقابل فرجام خواهی است.