قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/01

ثبت نکاح دائم، فسخ و انفساخ آن، طلاق، رجوع و اعلام بطلان نکاح یا طلاق الزامی است.

نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران در جهت محوریت و استواری روابط خانوادگی، نکاح دائم را کـه مبنای تشکیل خانواده است مورد حمایت قرار می دهد. نکاح موقت نیز تابع موازین شرعی و مقررات قانون مدنی است و ثبت آن در موارد زیر الزامی است: 1. باردار شدن زوجه 2. توافق طرفین 3. شرط ضمن عقد تبصره ـ ثبت وقایع موضوع این ماده و ماده (20) این قانون در دفاتر اسناد رسمی ازدواج یا ازدواج و طلاق مطابق آیین نامه ای است کـه ظرف یک سال با پیشنهاد وزیر دادگستری بـه تصویب رییس قوه قضاییه می رسد و تا تصویب آیین نامه مذکور، نظام نامه های موضوع ماده (1) اصلاحی قانون راجع بـه ازدواج مصوب 1316/02/29 کماکان بـه قوت خود باقی است.

هر گاه مهریه در زمان وقوع عقد تا یکصد و ده سکه تمام بهارآزادی یا معادل آن باشد، وصول آن مشمول مقررات ماده (2) قانون اجرای محکومیت های مالی است. چنانچه مهریه، بیشتر از این میزان باشد در خصوص مازاد، فقط ملائت زوج ملاک پرداخت است. رعایت مقررات مربوط بـه محاسبه مهریه بـه نرخ روز کماکان الزامی است.

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون بیماری هایی را کـه باید طرفین پیش از ازدواج علیه آنها واکسینه شوند و نیز بیماری های واگیردار و خطرناک برای زوجین و فرزندان ناشی از ازدواج را معین و اعلام کند. دفاتر رسمی ازدواج باید پیش از ثبت نکاح گواهی صادر شده از سوی پزشکان و مراکز مورد تایید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دال بر عدم اعتیاد بـه مواد مخدر و عدم ابتلاء بـه بیماری های موضوع این ماده و یا واکسینه شدن طرفین نسبت بـه بیماری های مذکور را از آنان مطالبه و بایگانی کنند. تبصره ـ چنانچه گواهی صادر شده بر وجود اعتیاد و یا بیماری دلالت کند، ثبت نکاح در صورت اطلاع طرفین بلامانع است. در مورد بیماری های مسری و خطرناک کـه نام آنها بـه وسیله وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین و اعلام می شود، طرفین جهت مراقبت و نظارت بـه مراکز تعیین شده معرفی می شوند. در مواردی کـه بیماری خطرناک زوجین بـه تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منجر بـه خسارت بـه جنین باشد، مراقبت و نظارت باید شامل منع تولید نسل نیز باشد.