قانون موافقتنامه همکاری قضایی در زمینه حقوقی، بازرگانی، کیفری، احوال شخصیه، استرداد مجرمان و انتقال محکومان به زندان و تصفیه ترکه بین ایران و سوریه مصوب 1381/04/15

طرفهای این موافقتنامه متعهد می گردند تا محکومان را جهت اجرای حکم جزایی صادره از سوی دادگاههای یکی از کشورهای طرف موافقتنامه علیه یکی از اتباع طرف مقابل طبق مقررات و شروط بیان شده در این بخش، مبادله نمایند.

منظور از اصطلاحات مذکور در این بخش موافقتنامه به شرح زیر می باشد:

- «کشور صادر کننده حکم»: کشوری است که در آن شخص مورد محاکمه قرار گرفته است و مورد تقاضای انتقال می باشد.

- «کشور اجراکننده حکم»: کشوری که محکوم علیه به آن کشور انتقال می یابد تا بقیه مدت مجازات وی تکمیل گردد.

- «محکوم علیه»: هر شخصی که محکوم به زندان از سوی دادگاههای یکی از کشورهای طرف موافقتنامه گردیده باشد به شرط آنکه اتهام دیگری در رابطه با جرم دیگری که حکم لازم الاجرا به دنبال داشته باشد متوجه وی نباشد.

تقاضای انتقال از سوی کشور صادرکننده حکم و یا کشور اجراکننده حکم ارسال می گردد. محکوم علیه یا نماینده قانونی او یا همسر یا یکی از اقوام نزدیک تا درجه سوم محکوم علیه می توانند تقاضای انتقال وی را به کشور اجراکننده حکم تقدیم نمایند.

اصلاح 1386/05/15 - شرایط زیر باید در تقاضای انتقال محکوم علیه در نظر گرفته شود:

1 - محکوم علیه باید تابعیت کشور اجراکننده حکم را هنگام استرداد دارا باشد،

2 - جرمی که براساس آن حکم صادر شده است در کشور اجراکننده، مجازات سالب آزادی داشته باشد.

3 - رأی محکومیت باید قطعی و لازم الاجرا باشد.

4 - حکم محکومیت نباید براساس وقایعی باشد که در کشور اجراکننده مورد رسیدگی واقع شده و حکم قطعی صادرشده و در کشور اجرا شونده اجرا شده و یا مجازات به دلیل مرور زمان ساقط شده باشد،

5 - حکم محکومیت نباید در باره جرایم اخلال در دستورات نظامی و غیره باشد که حاکمیت یا امنیت یا نظم عمومی هر یک از دو کشور را به خطر انداخته باشد.

6 - مدت باقیمانده محکومیت فرد زندانی هنگام تقدیم تقاضا نباید کمتر از یک سال باشد. دو کشور طرف موافقتنامه می توانند در باره جابجایی محکوم علیه در زمان کمتر از یک سال محکومیت به توافق برسند.

7 - محکوم علیه این جابجایی را قبول کند و در صورتی که نتواند در این خصوص قصد کند نماینده قانونی او یا همسر وی یا نزدیکان وی تا درجه سوم اقدام نموده و بیان قصد مطابق قانون کشور صادرکننده حکم صورت می گیرد.

کشور صادرکننده حکم در موارد زیر می تواند تقاضای انتقال را نپذیرد:

1 - در صورتی که عملی که براساس آن حکم محکومیت صادر شده است در کشور اجراکننده از سوی مقامهای قضایی تحت رسیدگی باشد.

2 - اگر محکوم علیه نسبت به پرداخت جریمه ها و جبران ضرر و زیان وارده یا هر تعهد لازم الاجرای دیگری که به موجب حکم مقرر گردیده اقدام ننماید.

3 - اگر محکوم علیه هنگام ارتکاب جرم تابعیت کشور صادرکننده حکم را داشته باشد.

کشور صادرکننده حکم، مقررات ضروری مذکور در این موافقتنامه و همچنین هر قراری را که از سوی هر کدام از دو کشور درمورد درخواست انتقال صادرشده کتباً به محکومان زندانی که از اتباع کشور اجراکننده هستند ابلاغ خواهد کرد.

برای کشور صادرکننده حکم این حق وجود دارد که به وسیله یکی از نمایندگان خود از اراده واقعی محکوم علیه درخصوص این انتقال در کشور اجراکننده حکم آگاهی پیدا کند.

مرجع صلاحیتدار در هر یک از دو کشور، تقاضای انتقال را به منظور مطابقت دادن آن با شرایط مربوط مورد بررسی قرار داده و تصمیم خود را در پذیرش یا رد این درخواست در سریعترین زمان اتخاذ نموده و به خواهان و کشور متبوع وی این تصمیم را اطلاع می دهد. در صورت موافقت با انتقال محکوم علیه، اجرای انتقال در کوتاهترین زمان ممکن صورت خواهد گرفت.