قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371/08/24
خلاصه تحلیلی حقوق و تکالیف بررسی تطبیقی بررسی انتقادی دعاوی کاربردی
چکیده کاربردی قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371
- هدف و مبنای قانون
این قانون با الهام از آموزه های اسلامی و در راستای اجرای بخشی از اصل بیست ویکم قانون اساسی، برای حمایت اجتماعی از زنان و کودکان فاقد سرپرست و کاهش آثار فقر در جامعه تصویب شده است. مخاطبان آن افرادی هستند که تحت پوشش سایر نظام های حمایتی قرار ندارند.
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
چکیده کاربردی قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371
- هدف و مبنای قانون
این قانون با الهام از آموزه های اسلامی و در راستای اجرای بخشی از اصل بیست ویکم قانون اساسی، برای حمایت اجتماعی از زنان و کودکان فاقد سرپرست و کاهش آثار فقر در جامعه تصویب شده است. مخاطبان آن افرادی هستند که تحت پوشش سایر نظام های حمایتی قرار ندارند.
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
تحلیل حقوق، تکالیف و آثار حقوقی قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371
این قانون یکی از ابزارهای تقنینی در حوزه سیاست های حمایتی اجتماعی است که با هدف پشتیبانی از زنان و کودکانی که فاقد سرپرست مؤثر هستند تصویب شده است. ساختار آن متشکل از ده ماده و هشت تبصره است و در آن مجموعه ای از حقوق حمایتی برای اشخاص واجد شرایط و نیز تکالیف اجرایی برای نهادهای دولتی پیش بینی شده است. در ادامه، حقوق، الزامات، محدودیت ها و آثار حقوقی هر ماده به صورت منظم بررسی می شود.
---
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
بررسی پیشینه تقنینی، رویه قضایی و دیدگاه های مشورتی پیرامون نظام حمایت از زنان و کودکان بی سرپرست در حقوق ایران
قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371 یکی از مقررات مهم در حوزه حقوق حمایتی و رفاه اجتماعی است که به منظور حمایت از گروه های آسیب پذیر تصویب شده است. این قانون ریشه در اصول بنیادین حقوق عمومی، سیاست های اجتماعی دولت و قواعد حمایتی حقوق خانواده دارد. برای درک جایگاه این قانون در نظام حقوقی ایران، بررسی پیشینه علمی، مقررات مرتبط، رویه قضایی و نظریات مشورتی ضروری است.
---
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
ارزیابی تحلیلی و انتقادی قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371 در نظام حقوق حمایتی ایران
قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب 1371 از جمله مقررات حمایتی در حوزه حقوق اجتماعی و حقوق خانواده است که با هدف حمایت از اقشار آسیب پذیر جامعه تدوین شده است. این قانون در بستر سیاست های رفاهی دولت و با الهام از اصول قانون اساسی شکل گرفته و کوشیده است با ایجاد سازوکارهای حمایتی، بخشی از آثار اقتصادی و اجتماعی ناشی از بی سرپرستی را کاهش دهد. با این حال، بررسی دقیق آن نشان می دهد که این مقرره در کنار کارکردهای مثبت، با چالش های تفسیری و اجرایی نیز روبه رو است.
---
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
چالش های قضایی و اجرایی قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست و راهبردهای عملی برای وکلا در طرح دعوا و دفاع
ایرانکیفای، از نگاه یک وکیل دعاوی، مقررات حمایتی مانند قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست بیش از آنکه صرفاً یک متن رفاهی باشد، در عمل منشأ دعاوی متعددی در حوزه حقوق اداری، حقوق خانواده و حتی مسئولیت مدنی می شود. تصمیمات سازمان بهزیستی، تشخیص وضعیت بی سرپرستی، قطع یا برقراری مستمری و همچنین تعهدات ناشی از حمایت های دولتی، همگی می توانند موضوع اختلاف و رسیدگی قضایی قرار گیرند. به همین دلیل شناخت چالش های عملی این مقرره برای وکلا اهمیت ویژه ای دارد.
---
برای نمایش کامل تحلیل ها نیاز به اشتراک سرویس جدید دارید.
قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست مشتمل بر ده ماده و هشت تبصره مصوب 1371/08/24 مجلس شورای اسلامی
شناسنامه قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست:
شماره روزنامه رسمی: 13908
تاریخ روزنامه رسمی: 1371/09/12
شماره ابلاغ: 27200
تاریخ ابلاغ: 1371/09/03
مرجع تصویب: مجلس شورای اسلامی
تاریخ تصویب: 1371/08/24
بیشتر بخوانید:
مقررات مرتط با قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست 1371
نظریات مشورتی راجع بـه موضوعات خانواده
مجموعه موضوعی آرای دیوان عدالت اداری
آرای وحدت رویه قضایی راجع بـه موضوعات خانواده
متن قانون قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست:
ماده 1 - به پیروی از تعالیم عالیه اسلام در جهت حفظ شئون و حقوق اجتماعی زن و کودک بی سرپرست و زدودن آثار فقر از جامعه اسلامی و به منظور اجرای قسمتی از اصل بیست و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زنان و کودکان بی سرپرستی که تحت پوشش قوانین حمایتی دیگری نیستند از حمایت های مقرر در این قانون بهره مند خواهند شد.
ماده 2 - مشمولان این قانون عبارتند از:
1 - زنان بیوه: بیوه به زنانی اطلاق می شود که به عقد ازدواج (دایم یا منقطع) درآمده و سپس به یکی از دلایل طلاق، فوت شوهر، فسخ عقد، صدور حکم موت فرضی، بذل مدت و یا انقضای مدت در نکاح منقطع، شوهر خود را از دست داده باشند.
2 - زنان پیر و سالخورده: زنان بی سرپرست و مسنی هستند که قادر به تامین معاش خود نباشند.
3 - سایر زنان و دختران بی سرپرست: به زنان و دخترانی اطلاق می شود که بنا به عللی از قبیل: مفقودالاثر شدن یا از کار افتادگی سرپرست، بطور دایم یا موقت بدون سرپرست (نان آور) می مانند.
4 - کودکان بی سرپرست: به کودکانی اطلاق می شود که بنا به هر علت و بطور دایم یا موقت، سرپرست خود را از دست داده باشند.
تبصره 1 - پسران موضوع بند 4 این ماده تا رسیدن به حداقل سن قانونی (مندرج در قانون کار) و دختران تا زمانی که ازدواج نمایند مشمول این قانون باقی خواهند ماند مگر اینکه تحت سرپرستی قرار گیرند یا به نحوی تمکن مالی بیابند.
تبصره 2 - پسرانی که ادامه تحصیل دهند به شرط وجود اعتبار تا پایان تحصیل مشمول مفاد این قانون می باشند.
ماده 3 - زنان و کودکان بی سرپرست که به هر نحو از مستمری های بازنشستگی، از کارافتادگی و بازماندگان بهره مند می شوند و یا از تمکن مالی برخوردار باشند از شمول مقررات این قانون خارج هستند.
ماده 4 - حمایت های موضوع این قانون عبارتند از:
1 - حمایت های مالی شامل تهیه وسایل و امکانات خودکفایی یا مقرری نقدی و غیر نقدی به صورت نوبتی یا مستمر.
2 - حمایت های فرهنگی، اجتماعی شامل ارایه خدماتی نظیر خدمات آموزشی (تحصیلی)، تربیتی، کاریابی، آموزش حرفه و فن جهت ایجاد اشتغال، خدمات مشاوره ای و مددکاری جهت رفع مسایل و مشکلات زندگی مشمولان و به وجود آوردن زمینه ازدواج و تشکیل خانواده.
3 - منسوخ 1392/06/31 - نگهداری روزانه یا شبانه روزی کودکان و زنان سالمند بی سرپرست در واحدهای بهزیستی یا واگذاری سرپرستی و نگهداری اینگونه کودکان و زنان به افراد واجد شرایط.
تبصره - کلیه مشمولان واجد شرایط که از سلامتی جسمی و روانی برخوردارند به تشخیص مددکاران ذیربط، جهت شرکت در دوره های آموزش حرفه ای و کاریابی معرفی می شوند.
ماده 5 - میزان و مدت پرداخت مقرری ماهیانه طبق آیین نامه ای تعیین می گردد که بنا به پیشنهاد سازمان بهزیستی کشور به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
تبصره - پرداخت مقرری نقدی و غیر نقدی تا احراز موارد مندرج در ماده 6 این قانون ادامه خواهد یافت.
بیشتر بخوانید: آیین نامه اجرایی قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست 1371 مصوب 1374/05/11
ماده 6 - در موارد زیر مقرری مشمولان قطع خواهد شد.
1 - در صورت ازدواج، رجوع یا تحت تکفل قرار گرفتن.
2 - یافتن تمکن مالی.
3 - خود داری از شرکت در دوره های آموزشی (تحصیلی) و آموزش حرفه ای بدون عذر موجه.
4 - امتناع از قبول شغل مناسب پیشنهادی.
تبصره - در صورت محکومیت کیفری که منجر به بازداشت و زندان شود، مقرری مربوط در مدت محکومیت قطع خواهد شد.
ماده 7 - هر کس بر اساس اسناد و گواهی های خلاف یا با توسل به عناوین تقلبی از مزایای مقرر در این قانون به نفع خود استفاده نماید به رد عین یا معادل کمک های نقدی و غیر نقدی دریافتی و نیز تا دو برابر آن جریمه محکوم می شود و چنانچه موجبات استفاده اشخاص ثالث را من غیر حق فراهم نماید به جزای نقدی تا سه برابر مزبور محکوم خواهد شد.
تبصره 1 - کلیه خسارات و وجوه حاصله از جرایم نقدی مقرر در این قانون جزء درآمد اختصاصی سازمان بهزیستی و در یک ردیف درآمد و هزینه مستقل همه ساله در قانون بودجه منظور و طبق آیین نامه ای که به تصویب هیات وزیران خواهد رسید هزینه می گردد.
تبصره 2 - سازمان بهزیستی می تواند از هدایا و کمک های اشخاص حقیقی و حقوقی در جهت اجرای این قانون استفاده نماید.
بیشتر بخوانید: آیین نامه اجرایی قانون تامین زنان و کودکان بی سرپرست 1371 مصوب 1374/05/11
ماده 8 - چنانچه مشمولان این قانون، اشتغال، ازدواج یا رجوع خود را مکتوم داشته و مقرری دریافت دارند، برابر ماده 7 این قانون مورد پیگرد قرار خواهند گرفت.
ماده 9 - سازمان بهزیستی کشور مجری این قانون خواهد بود و موظف است آئین نامه های اجرایی مربوط را ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ قانون با هماهنگی کلیه نهاد ها و دستگاه های ذیربط تهیه و جهت تصویب به هیات وزیران تقدیم نماید.
تبصره - اجرای این قانون مانع از انجام وظایف قانونی و موارد پیش بینی شده در اساسنامه کمیته امداد امام خمینی نمی باشد و کمیته مزبور در چارچوب وظایف قانونی خویش کماکان نسبت به ارائه خدمات مربوط ادامه خواهد داد.
ماده 10 - کلیه وزارت خانه ها، سازمان های دولتی و وابسته به دولت، موسسات عمومی و سازمان هایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام می باشد موظفند همکاری های لازم را در زمینه اجرای این قانون با سازمان بهزیستی کشور معمول دارند.
قانون فوق مشتمل بر ده ماده و هشت تبصره در جلسه علنی روز 1371/08/24 مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1371/08/27 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رییس مجلس شورای اسلامی - علی اکبر ناطق نوری