اصطلاحات زیر در این آیین نامه در معانی مشروح مربوط بـه کار می روند:

الف ـ اختلاط: وجود ماده و یا موادی از طبقات 1 و 2 با مواد معدنی طبقه 4 در یک محدوده معدنی مشخص.

ب ـ سازمان: سازمان انرژی اتمی ایران.

پ ـ وزارت: وزارت صنعت، معدن و تجارت.

ت ـ محصول اصلی: ماده معدنی پرتوزا کـه بـه لحاظ اقتصادی و یا راهبردی در میان کانه های موجود در کانسار بـه عنوان کانه هدف، استخراج و استحصال می شود.

ث ـ محصول جانبی: ماده معدنی پرتوزا کـه بـه لحاظ اقتصادی و یا راهبردی نسبت بـه سایر کانه های موجود در کانسار برای استخراج و استحصال، در اولویت بعدی قرار می گیرد.

ج ـ آلودگی بـه عناصر پرتوزا: وجود عناصر پرتوزا در محیط و یا همراه مواد معدنی کـه با تشخیص سازمان در چارچوب ضوابط و مقررات بین المللی و نظام ایمنی هسته ای، می تواند چرخه عملیات معدنی و محدوده عملیاتی را پس از خاتمه فعالیت، با هرگونه احتمال آسیب و صدمات ناشی از قرار گرفتن در معرض یا تماس با عناصر پرتوزا بیش از حد مجاز برای فرد یا محیط همراه سازد.

چ ـ باطله پرتوزا: باطله های معدنی حاوی عناصر پرتوزا یا آلوده بـه مواد پرتوزا با هر شکل فیزیکی کـه در اثر انجام عملیات معدنی، پرتوزایی یا غلظت پرتوزایی آنها بیش از معیارهای تعیین شده توسط سازمان باشد.

ح ـ ملاحظات پرتویی: رعایت موارد ایمنی پرتویی بـه منظور جلوگیری از وقوع هرگونه احتمال آسیب و صدمات ناشی از قرار گرفتن در معرض یا تماس با عناصر پرتوزا بیش از حد مجاز برای فرد یا محیط.

خ ـ اقدامات حفاظت پرتویی: مداخله بـه منظور جلوگیری و یا کاهش پرتوگیری.

د ـ مجوز فعالیت معدنی: پروانه اکتشاف، پروانه بهره برداری و اجازه برداشت موضوع بندهای (ض)، (غ) و (ق) ماده 1 اصلاحی قانون معادن مصوب 1390.