قانون کار مصوب 1369/08/29

مبحث چهارم- جبران خسارت از هر قبیل و پرداخت مزایای پایان کار (29 - 33)

در صورتی کـه بنا بـه تشخیص هیات حل اختلاف کارفرما، موجب تعلیق قرارداد از ناحیه کارگر شناخته شود کارگر استحقاق دریافت خسارت ناشی از تعلیق را خواهد داشت و کارفرما مکلف است کارگر تعلیقی از کار را بـه کار سابق وی بازگرداند.

چنانچه کارگاه براثر قوه قهریه (زلزله، سیل و امثال این ها) و یا حوادث غیرقابل پیش بینی (جنگ و نظایر آن) تعطیل گردد و کارگران آن بیکار شوند پس از فعالیت مجدد کارگاه، کارفرما مکلف است کارگران بیکار شده را در همان واحد بازسازی شده و مشاغلی کـه در آن بوجود می آید بـه کار اصلی بگمارد.

تبصره ـ دولت مکلف است با توجه بـه اصل بیست و نهم قانون اساسی و با استفاده از درآمد های عمومی و درآمد های حاصل از مشارکت مرم و نیز از طریق ایجاد صندوق بیمه بیکاری نسبت بـه تامین معاش کارگران بیکار شده کارگاه های موضوع ماده 4 این قانون و با توجه بـه بند 2 اصل چهل و سوم قانون اساسی امکانات لازم را برای اشتغال مجدد آنان فراهم نماید.

چنانچه خاتمه قرارداد کار بـه لحاظ از کار افتادگی کلی و یا بازنشستگی کارگر باشد، کارفرما باید بر اساس آخرین مزد کارگر بـه نسبت هر سال سابقه خدمت حقوقی بـه میزان 30 روز مزد بـه وی پرداخت نماید.

این وجه علاوه بر مستمری از کار افتادگی و یا بازنشستگی کارگر است کـه توسط سازمان تامین اجتماعی پرداخت می شود.

اگر خاتمه قرارداد کار در نتیجه کاهش توانایی های جسمی و فکری ناشی از کار کارگر باشد (بنا بـه تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهداشت و درمان منطقه با معرفی شورای اسلامی کار و یا نمایندگان قانونی کارگر) کارفرما مکلف است بـه نسبت هر سال سابقه خدمت، معادل دو ماه آخرین حقوق بـه وی پرداخت نماید.

اصلاح 1390 ـ تشخیص موارد از کارافتادگی کلی و جزیی و یا بیماری های ناشی از کار یا ناشی از غیر کار و فوت کارگر و میزان قصور کارفرما در انجام وظایف محوله قانونی کـه منجر بـه خاتمه قرارداد کار می شود بر اساس ضوابطی خواهد بود کـه بـه پیشنهاد وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی بـه تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید