قانون وکالت مصوب 1315/11/25
ماده 7
بـه اشخاص ذیل اجازه شغل وکالت داده نمی شود. 1 ـ اتباع خارجه. 2 ـ منسوخ 1400/11/10 ـ قضات و مستخدمین دولتی و بلدی و مملکتی در حین اشتغال بـه خدمت بـه استثناء استادان دانشکده حقوق گه اشتغال بـه تدریس یکی از شعب حقوقی دارند در صورت اجازه وزارت معارف. 3 ـ کسانی کـه سن آن ها کمتر از 25 سال است. 4 ـ محکومین بـه انفصال ابد از خدمات دولتی. 5 ـ اشخاصی کـه مرتکب اعمالی شوند کـه منافی با شئون وکالت است. 6 ـ اشخاص مشهور بـه فساد اخلاق و تجاهر بـه استعمال مسکر و افیون و اعمال منافی عفت. 7 ـ اشخاصی کـه تحت ولایت یا قیمومت هستند. 8 ـ محکومین بـه جنایت مطلقا و محکومین بـه جنحه کـه بـه موجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی یا از شغل وکالت باشد و یا این کـه محکمه محرومیت مزبور را در حکم خود قید کرده باشد. 9 ـ کسانی کـه بـه اتهام ارتکاب جنایت یا جنحه کـه بـه موجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی است تحت محاکمه هستند. 10 ـ اشخاصی کـه بـه امر وزیر عدلیه طبق ماده 47 این قانون از شغل وکالت معلق هستند. 11 ـ اشخاصی کـه طبق حکم محکمه از وکالت محروم شده اند. 12 ـ وکلا کـه وجه پروانه وکالت را در موعد مقرر نپردازند. 13 ـ وکلایی کـه در ظرف مدتی کـه وزارت عدلیه برای اجرای ماده 1 این قانون در هر حوزه قضایی تعیین می نماید درخواست پروانه وکالت ننمایند.
