قانون داوری تجاری بین المللی مصوب 1376/06/26
ماده 1
تعاریف و قواعد تفسیر: تعریف اصطلاحاتی کـه در این قانون بـه کار رفته است بـه قرار ذیل می باشد: الف ـ «داوری» عبارت است از رفع اختلاف بین متداعیین در خارج از دادگاه بـه وسیله شخص یا اشخاص حقیقی یا حقوقی مرضی الطرفین و یا انتصابی. ب ـ داوری بین المللی عبارتست از اینکه یکی از طرفین در زمان انعقاد موافقت نامه داوری بـه موجب قوانین ایران تبعه ایران نباشد. ج ـ «موافقت نامه داوری» توافقی است بین طرفین کـه بـه موجب آن تمام یا بعضی از اختلافاتی کـه در مورد یک یا چند رابطه حقوقی معین اعم از قراردادی یا غیر قراردادی بـه وجود آمده یا ممکن است پیش آید، بـه داوری ارجاع می شود. موافقت نامه داوری ممکن است بـه صورت شرط داوری در قرارداد و یا بـه صورت قرارداد جداگانه باشد. د ـ «داور» اعم از داور واحد و یا هیات داوران است. هـ ـ منظور از «دادگاه» در این قانون یکی از دادگاه های تشکیلات قضایی جمهوری اسلامی ایران می باشد. و ـ در هر موردی کـه در این قانون بـه توافق موجود بین طرفین یا توافقی کـه بعد حاصل شود اشاره شده باشد، مراتب مشمول مقررات داوری مصرحه در آن توافق نیز خواهد بود.
