قانون گذرنامه مصوب 1351/12/10
فصل چهارم ـ گذرنامه عادی
صدور گذرنامه عادی در ایران بعهده شهربانی کل کشور و در خارج از ایران با مامورین کنسولی کشور شاهنشاهی یا ماموران سیاسی عهده دار امور کنسولی خواهد بود. مقررات مربوط بترتیب صدور و تمدید و تجدید و اصلاح گذرنامه بموجب آئین نامه اجرائی این قانون تعیین خواهد شد.
اصلاح 1362 ـ به اشخاص زیر هیچ نوع گذرنامه برای خروج از کشور داده نمی شود:
1 ـ کسانیکه به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند.
2 ـ کسانیکه در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و یا به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند.
3 ـ کسانی کـه مسافرت آنها به خارج کشور به تشخیص مقامات قضائی مخالف مصالح جمهوری اسلامی ایران باشد.
تبصره 1 ـ اصلاح 1362 ـ رسیدگی و تشخیص افراد مذکور در بند 2 این ماده واحده بعهده کمیسیونی مرکب از نمایندگان:
1 ـ وزارت امور خارجه.
2 ـ وزارت دادگستری
3 ـ وزارت کشور
4 ـ شهربانی جمهوری اسلامی.
5 ـ وزارت اطلاعات کـه به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد میباشد.
تبصره 2 ـ اصلاح 1362 ـ از تاریخ 1362 ، ماده 16 قانون گذرنامه مصوب 1351 و تبصره و بندهای آن و همچنین لایحه قانونی اصلاح ماده 16 قانون گذرنامه مصوب 1358/12/04 شورای انقلاب نسخ می شود.
دولت میتواند از صدور گذرنامه و خروج بدهکاران قطعی مالیاتی و اجرای دادگستری و ثبت اسناد و متخلفین از انجام تعهدات ارزی طبق ضوابط و مقرراتی کـه در آئین نامه تعیین می شود جلوگیری نماید.
