اساسنامه سازمان امور اجتماعی کشور مصوب 1404/09/30

اساسنامه سازمان امور اجتماعی کشور مستند به بند (الف) ماده 85 قانون برنامه 5 ساله هفتم پیشرفت مشتمل بر هفت ماده مصوب 1404/09/30 هیات وزیران

شناسنامه اساسنامه سازمان امور اجتماعی کشور:

شماره روزنامه رسمی : 23553
تاریخ روزنامه رسمی: 1404/11/13
شماره ابلاغ: 182503 
تاریخ ابلاغ: 1404/10/30
مرجع تصویب: هیات وزیران
تاریخ تصویب: 1404/09/30

بیشتر بخوانید:
+ مقررات تامین اجتماعی
+ مقررات تامین اجتماعی
+ تامین اجتماعی در آرای دیوان عدالت اداری
+ تامین اجتماعی در نظریات مشورتی

مقررات مرجع:

+ بند الف ماده 85 قانون برنامه 5 ساله هفتم پیشرفت: وزارت کشور از طریق سازمان تابعه ذی ربط و دبیرخانه شورای اجتماعی کشور متولی تدوین و رصد شاخصهای وضعیت اجتماعی کشور، هماهنگی و انسجام بخشی بـه دستگاه های ذی ربط و پیگیری و نظارت بر برنامه ها و اقدامات آنها است. دبیر شورای اجتماعی کشور توسط وزیر کشور تعیین می شود.

دستگاه های اجرائی ذی ربط مکلفند برنامه های فوق العاده خود در زمینه پایش و کاهش آسیبهای اجتماعی مانند طلاق، اعتیاد، حاشیه نشینی و فساد و عدم رعایت انضباط اجتماعی را با همکاری سازمان تابعه ذی ربط مذکور تدوین نموده و تا پایان تیرماه هر سال با تأیید سازمان، بـه تصویب شورای اجتماعی کشور برسانند. سازمان مکلف است اعتبار لازم جهت اجرای برنامه های فوق العاده پایش و کاهش آسیبهای اجتماعی بر اساس شاخصهای معتبر و زمان بندی متناسب را در لوایح بودجه سنواتی کشور پیش بینی نماید.

تبصره ـ وزارت کشور مکلف است حداکثر ظرف شش ماه از لازم الاجرا شدن این قانون اساسنامه سازمان امور اجتماعی کشور را تهیه نموده و بـه تصویب هیأت وزیران برساند.

متن اساسنامه سازمان امور اجتماعی کشور

هیات وزیران در جلسات 1404/02/17 و 1404/09/30 بـه پیشنهاد شماره 207384 مورخ 1403/12/01 وزارت کشور و بـه استناد تبصره بند الف ماده 85 قانون برنامه 5 ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 اساسنامه سازمان تامین اجتماعی کشور را بـه شرح ذیل تصویب کرد:

ماده 1 ـ در این اساسنامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط بـه کار می روند:

1 ـ شورا: شورای اجتماعی کشور.

2 ـ آسیب اجتماعی: هر نوع عمل فردی یا جمعی کـه بـه نوعی ارزش های مرسوم و مورد قبول جامعه و یا ارزش های دینی را بـه چالش می کشد و از نظر شرعی، اخلاقی، عرفی، اجتماعی و یا قانونی ناپذیرفتنی است.

3 ـ سلامت اجتماعی: شرایط سلامت بخشی کـه در چارچوب موازین شرعی و مبتنی بر پنج مؤلفه ادغام اجتماعی، پذیرش اجتماعی، مشارکت اجتماعی، شکوفایی اجتماعی و انسجام اجتماعی است و ارتقای آن موجب پایش (کنترل) و کاهش آسیب های اجتماعی می شود.

4 ـ دستگاه ها و نهادهای متولی: کلیه دستگاه های اجرایی موضوع ماده (29) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1395 کـه بر اساس قوانین و مقررات مربوط مسئول انجام اقداماتی در حوزه امور اجتماعی می باشند.

5 ـ تشکل های غیردولتی: مؤسسات و نهادهای غیردولتی غیرتجاری غیرانتفاعی (به استثنای مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی) از قبیل خیریه ها، مؤسسات و کانون های فرهنگی و هنری، گروه های جهادی، هیئت های مذهبی و گروه های تبلیغی، سازمان های مردم نهاد، تشکل های دانشجویی، دانش آموزی و ایثارگری دارای مجوز از مراجع ذی صلاح کـه در حوزه امور اجتماعی فعالیت دارند و صلاحیت عمومی و اختصاصی آنها بررسی و تأیید شده است و همچنین سازمان بسیج مستضعفین.

6 ـ برنامه فوق العاده: برنامه هایی کـه مطابق فرایند مقرر در بند (الف) ماده (85) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 بـه تصویب شورا می رسند.

ماده 2 ـ بـه منظور ارتقای سلامت اجتماعی و پیشگیری، پایش (کنترل) و کاهش مسائل و آسیب های اجتماعی و رعایت انضباط اجتماعی، سازمان امور اجتماعی کشور کـه از این پس در این اساسنامه «سازمان» نامیده می شود بـه صورت مؤسسه دولتی وابسته بـه وزارت کشور و دارای شخصیت حقوقی مستقل و با رعایت قوانین و مقررات مربوط و مفاد این اساسنامه فعالیت می نماید. وظایف استانی سازمان، همچنان در تشکیلات استانداری ها و فرمانداری ها سازماندهی می شود.

ماده 3 ـ رئیس سازمان، معاون وزیر کشور است کـه با حکم وزیر کشور منصوب می شود و در برابر وی مسئول و پاسخگو بوده و در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط، اداره سازمان را بر عهده دارد.

تبصره ـ دبیرخانه شورا در سازمان مستقر می باشد.

ماده 4 ـ وظایف و اختیارات سازمان بـه شرح زیر است:

1 ـ برنامه ریزی و راهبری لازم در راستای ارتقای سلامت اجتماعی و پایش (کنترل) و کاهش آسیب های اجتماعی در چهارچوب مصوبات شورا و وظایف دستگاه ها و نهادهای متولی.

2 ـ پیگیری مصوبات شورا و رتبه بندی دستگاه ها و نهادهای متولی در اجرای مصوبات شورا.

3 ـ تقویت فرایندهای تصمیم سازی، ساماندهی و اداره امور اجرایی شورا بـه عنوان دبیرخانه شورا.

4 ـ بهره گیری از گروه های نخبگانی و تشکل های غیردولتی از طرق مختلف در چهارچوب مصوبات شورا با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

5 ـ همکاری در تدوین پیش نویس سیاست ها و برنامه فوق العاده دستگاه ها و نهادهای متولی برای بررسی و تصویب در شورا.

6 ـ نظارت بر نحوه هزینه کرد منابع و اعتبارات مصوب شورا.

7 ـ ارزشیابی برنامه ها و ارزیابی اقدامات دستگاه ها و نهادهای متولی براساس مصوبات شورا و ارائه گزارش های نظارت و ارزیابی بـه شورا.

8 ـ پیگیری تدوین و بـه روزرسانی پیوست اجتماعی طرح های ملی، استانی و توسعه ای کشور با همکاری دستگاه های اجرایی ذی ربط جهت ارائه گزارش بـه شورا.

9 ـ تدوین پیش نویس شاخص های وضعیت اجتماعی کشور و بروزرسانی آنها با همکاری دستگاه های ذی ربط برای تصویب در شورا.

10 ـ اخذ داده های تولید شده توسط دستگاه ها و نهادهای ذی ربط در حوزه های مرتبط با رعایت قانون مدیریت داده ها و اطلاعات ملی مصوب 1401، استقرار نظام جامع رصد وضعیت اجتماعی و تدوین اطلس آسیب های اجتماعی کشور بر اساس شاخص های مصوب شورا و تدوین گزارش های دوره ای وضعیت اجتماعی در سطوح ملی، استانی و منطقه ای برای ارائه بـه مراجع ذی صلاح.

11 ـ پیگیری اجرایی شدن مصوبات مراجع ذی صلاح قانونی در موضوعات مرتبط با وظایف شورا.

12 ـ صدور مجوز، حمایت، توانمندسازی، ساماندهی و تسهیل گری فعالیت ها و اقدامات سازمان های مردم نهاد مرتبط با وظایف سازمان و ارزیابی و رتبه بندی آنها در چهارچوب صلاحیت های قانونی وزارت کشور.

13 ـ انجام مطالعات، پژوهش ها و پیمایش های مورد نیاز و نیز تهیه گزارش های سیاستی، رصد و تحلیل در راستای انجام وظایف و مأموریت های سازمان با بهره گیری از ظرفیت مراکز علمی و تحقیقاتی و نخبگان کشور و تشکل های غیردولتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

تبصره ـ سازمان موظف است در اجرای وظایف و اختیارات خود از ظرفیت تشکل های غیردولتی کـه صلاحیت عمومی و اختصاصی آنها بررسی و تأیید شده است و همچنین سازمان بسیج مستضعفین استفاده نماید.

ماده 5 ـ رئیس سازمان بالاترین مقام اجرایی سازمان است و اداره امور سازمان را در چهارچوب قوانین و مقررات و مفاد این اساسنامه ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ دارد ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ کلیه ﺍﺧﺘﯿﺎﺭﺍﺕ لازم برای اداره سازمان از جمله موارد ﺯﯾﺮ می باشد:

1 ـ ﺗﻬﯿﻪ و تنظیم ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ و بودجه سالیانه ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ برای ارائه بـه مراجع قانونی ذی ربط.

2 ـ ﺷﺮکﺖ ﺩﺭ ﺷﻮﺭﺍﻫﺎ، مجامع، کﻤﯿﺴﯿﻮﻥ ﻫﺎ ﻭ کارگروه هایی کﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻋﻀﻮﯾﺖ ﺩﺍﺭﺩ یا معرفی نماینده برای شرکت در آنها.

3 ـ ﺣﻔﻆ و صیانت از ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ اتلاف آنها.

4 ـ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ و دفاع از حقوق ﺳﺎﺯﻣﺎن در مقابل کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی و مراجع قانونی و قضایی شامل تمام اختیارات امر دادرسی از جمله طرح و دفاع از دعاوی له یا علیه سازمان در همه مراحل و مراجع قضایی، اعتراض بـه رأی، واخواهی، تجدیدنظر، فرجام خواهی و اعاده دادرسی، ادعای جعل یا انکار و تردید نسبت بـه سند طرف و استرداد سند، تعیین جاعل، ارجاع بـه داوری و تعیین داور (با رعایت اصل 139 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران)، تعیین مصدق و کارشناس، دعوای خسارات، استرداد دعوا، جلب شخص ثالث و دفاع از دعوای ثالث، ورود شخص ثالث و دفاع از دعوای ورود ثالث، دعوای متقابل و دفاع در قبال آن، قبول یا رد سوگند، درخواست صدور اجراییه و تعقیب عملیات اجرایی؛ با حق توکیل بـه غیر ولو کراراً و تعیین نماینده حقوقی مطابق با قوانین و مقررات مربوط.

5 ـ ﺍﻣﻀﺎﯼ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻫﺎ و ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺗﻌﻬﺪﺁﻭﺭ از قبیل چک و سایر اوراق تجاری ﺑﺎ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻭ مقررﺍﺕ مربوط.

6 ـ سایر وظایفی کـه طبق قوانین و مقررات مربوط بر عهده رئیس سازمان قرار خواهد گرفت.

تبصره ـ نمایندگان و وکلاء موضوع بندهای (2) و (4) این ماده باید از افراد موثق و امین انتخاب شوند.

ماده 6 ـ بـه منظور ارتقای بهره وری، چابک سازی، هوشمندسازی، منطقی سازی و متناسب سازی ساختار با وظایف و مأموریت های قانونی سازمان و با رعایت اسناد بالادستی، نمودار سازمانی و تشکیلات تفصیلی با پیشنهاد سازمان و موافقت وزارت کشور و تأیید سازمان اداری و استخدامی کشور در سقف پست های سازمانی موجود بدون ایجاد بار مالی جدید بازنگری می شود.

ماده 7 ـ منابع مالی سازمان بـه شرح زیر است:

1 ـ اعتبارات پیش بینی شده در قوانین بودجه سنواتی کل کشور.

2 ـ کمک ها و هدایای اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

مفاد این اساسنامه بـه موجب نامه شماره 102/48296 مورخ 1404/10/20 شورای نگهبان مغایر با موازین شرع و قانون اساسی شناخته نشد.

معاون اول رئیس جمهور