اساسنامه سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی مصوب 1404/11/19

اساسنامه سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی مستند به جزء 2 بند (الف) و بند (پ) ماده 46 قانون برنامه هفتم پیشرفت 1403 مشتمل بر 27 ماده مصوب 1404/11/19 هیات وزیران

شناسنامه اساسنامه سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی:

شماره ابلاغ: 23166
تاریخ ابلاغ: 1405/03/17
مرجع تصویب: هیات وزیران
تاریخ تصویب: 1404/11/19

بیشتر بخوانید:
+ مجموعه مقررات برنامه هفتم توسعه
+ مجموعه اساسنامه سازمانها
+ مقررات الگوی مصرف انرژی        

مقررات مرجع:
 

+ جزء 2 بند (الف) ماده 46 قانون برنامه هفتم پیشرفت 1403: دولت مکلف است به منظور ایجاد هماهنگی فرابخشی و مدیریت کلان و متمرکز در حوزه بهینه سازی مصرف انرژی، مدیریت بهینه ناترازی انرژی در بخشهای مختلف با رعایت ملاحظات کاهش شدت انرژی و پیگیری اجرای طرحهای بهینه سازی انرژی در بخشهای عرضه و مصرف انرژی و تعیین میزان و نحوه تخصیص کلیه یارانه های انرژی در هر بخش با اجرای کامل قانون هدفمندکردن یارانه ها، «سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی» را زیر نظر رئیس جمهور منوط به موافقت وی از تجمیع و ادغام ظرفیت های سازمانی موجود در شرکت بهینه سازی مصرف سوخت، سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق (ساتبا) و ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت تأسیس نماید و اساسنامه آن را ظرف سه ماه به تصویب هیأت وزیران برساند و به منظور تسهیل در شکل گیری «بازار بهینه سازی انرژی»، تضمین تسویه «گواهی های صرفه جویی انرژی» و کاهش نکول پذیری آنها، حداکثر ظرف شش ماه از لازم الاجرا شدن این قانون، «حساب بهینه سازی مصرف انرژی» را نزد خزانه داری کل کشور با منابع ذیل ایجاد کند:
1 ـ 2 ـ تعهدات دولت در بازپرداخت طرحهای بهینه سازی مصرف انرژی، موضوع جدول مصارف تبصره (14) بودجه سنواتی (معادل سالانه یک درصد (1%) از منابع حاصل از صادرات نفت خام، میعانات گازی و خالص صادرات گاز طبیعی)
2 ـ 2 ـ سالانه پنج درصد (5%) از سود شرکتهای تابعه وزارتخانه های نفت و نیرو
3 ـ 2 ـ تمام عوارض دریافتی حاصل از هدررفت گازهای مشعل (فلر)
4 ـ 2 ـ جریمه های دریافتی موضوع ماده (26) و عواید حاصل از صرفه جویی سوخت ماده (61) قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 1389/12/4 با اصلاحات و الحاقات بعدی
5 ـ 2 ـ ده درصد (10%) از عواید حاصل از صادرات و فروش داخلی تمامی محصولات فرعی گاز از جمله اتان، پروپان، بوتان، پنتان و گوگرد و همچنین مایعات گازی شرکتهای تابعه وزارت نفت
6 ـ 2 ـ سایر منابع پیش بینی شده در لوایح بودجه سنواتی برای بهینه سازی مصرف انرژی
7 ـ 2 ـ حداقل سی درصد (30%) از سهم دولت از عواید حاصل از صرفه جویی انرژی مطابق ساز و کار بند «پ» این ماده که توسط دولت پرداخت می شود.
تبصره 1 ـ استفاده از منابع این حساب صرفاً برای خرید تضمینی گواهی های صرفه جویی انرژی یا عدم مصرف سوخت ارائه ‎شده توسط مردم و بخش دولتی و غیردولتی با حداقل قیمت معادل پنجاه درصد (50%) بالاترین قیمت مصوب داخلی هر حامل انرژی مندرج در گواهی مجاز است و برای هرگونه مصارف دیگر از جمله اعتبارات هزینه ای و تملک دارایی های سرمایه ای ممنوع است.
تبصره 2 ـ دولت مجاز است نسبت به تبدیل حساب مذکور به صندوق، اقدام قانونی لازم را به عمل آورد.
آیین نامه اجرایی این بند توسط سازمان با همکاری وزارتخانه های نفت، نیرو و امور اقتصادی و دارایی ظرف سه ماه از لازم الاجرا شدن این قانون تهیه می شود و به تصویب هیأت وزیران می رسد.

+ بند (پ) ماده 46 قانون برنامه هفتم پیشرفت 1403:
1 ـ به منظور رفع ناترازی بنزین، ایجاد تنوع در سبد سوختی کشور و اجرای تکالیف پدافند غیرعامل و قانون هوای پاک مصوب 1396/4/25 ، سازمان مکلف است با همکاری وزارتخانه های نفت، کشور و صنعت، معدن و تجارت، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان ملی استاندارد ایران، برنامه جامع تأمین و تخصیص حاملهای انرژی شبکه حمل و نقل کشور را شامل بنزین، نفت گاز، گازمایع، برق و گازطبیعی فشرده حداکثر ظرف شش ماه از لازم الاجرا شدن این قانون تهیه نموده و به تصویب هیأت وزیران برساند.
2 ـ از ابتدای سال دوم برنامه، شرکت تابعه وزارت نفت مکلف است ساز و کاری را طراحی و اجرا نماید که سهمیه اعتباری نفت گاز صرفاً در جایگاههای مستقر در مسیرهای مربوط به بارنامه الکترونیکی برخط و بر مبنای مسافت و عملکرد مورد تأیید وزارتخانه های راه و شهرسازی و کشور تخصیص یافته و برای خودروی مربوط قابل استفاده باشد. مصارف نفت گاز در سایر جایگاهها یا بیشتر از سهمیه، مشمول اصلاح نرخ به صورت افزایشی ـ پلکانی با رعایت قوانین می شود. وزارتخانه های راه و شهرسازی و کشور و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (فراجا) مکلفند تا پایان سال اول برنامه، دسترسی برخط شرکت تابعه وزارت نفت به بارنامه های الکترونیکی بین شهری و درون شهری و هویت دارنده خودرو را فراهم نمایند.
آیین نامه اجرایی این جزء، توسط وزارت نفت با همکاری وزارتخانه های راه و شهرسازی و کشور حداکثر ظرف شش ماه تهیه شده و به تصویب هیأت وزیران می رسد.

متن اساسنامه سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی:

هیأت وزیران در جلسات 1404/9/19 و 1404/11/19 به استناد جزء (2) بند (الف) و بند (پ) ماده (46) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، اساسنامه سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی را به شرح زیر تصویب کرد:

فصل اول ـ کلیات

ماده 1 ـ در اجرای جزء (2) بند (الف) ماده (46) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی که در این اساسنامه به اختصار «سازمان» نامیده می شود، از تجمیع و ادغام «ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت»، «شرکت بهینه سازی مصرف سوخت» و «سازمان انرژی های تجدید پذیر و بهره وری انرژی برق (ساتبا)» به شرح زیر ایجاد می گردد:

1 ـ از تاریخ تصویب این اساسنامه، وظایف و مسئولیت ها، بودجه، اعتبارات، درآمدهای اختصاصی، اموال، پست های سازمانی، کارکنان و تعهدات «ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت» از وزارت راه و شهرسازی و وظایف و مسئولیت ها، بودجه، اعتبارات، درآمدهای اختصاصی، اموال، پست های سازمانی، کارکنان و تعهدات مرتبط با بهره وری انرژی برق از «سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق (ساتبا)» منتزع و به سازمان منتقل می گردد.

2 ـ در اجرای تبصره (2) جزء (2) بند (الف) ماده (46) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 و از تاریخ تصویب این اساسنامه «شرکت بهینه سازی مصرف سوخت» از وزارت نفت (شرکت ملی نفت) منتزع و ضمن تغییر عنوان به صندوق بهینه سازی مصرف انرژی که از این به بعد در این اساسنامه به اختصار «صندوق» نامیده می شود، با انتقال کلیه وظایف و مسئولیت ها، تعهدات، بودجه، اعتبارات، درآمدهای اختصاصی، اموال و پست های سازمانی به سازمان وابسته می گردد.

ماده 2 ـ سازمان، مؤسسه دولتی و دارای شخصیت حقوقی، اداری و مالی مستقل بوده و مستقیماً زیر نظر رئیس جمهور اداره می شود.

ماده 3 ـ اهداف سازمان به شرح زیر است:

1 ـ افزایش بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

2 ـ کاهش شاخص شدت انرژی کشور و اثرات زیست محیطی ناشی از مصرف انرژی متناسب با سیاست های کلی ابلاغی مقام معظم رهبری (مدظله العالی).

3 ـ بهره مندی عادلانه اقشار مختلف جامعه از یارانه های انرژی.

ماده 4 ـ مأموریت های سازمان در چهارچوب قوانین به شرح زیر است:

1 ـ ایجاد هماهنگی فرابخشی و مدیریت کلان و متمرکز در حوزه مدیریت مصرف، بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

2 ـ مدیریت بهینه ناترازی انرژی در بخش های مختلف با رعایت ملاحظات کاهش شدت انرژی و مدیریت اجرای طرح های بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

3 ـ تعیین میزان و نحوه تخصیص کلیه یارانه های انرژی در هر بخش با اجرای کامل قانون هدفمندکردن یارانه ها مصوب 1388 با اصلاحات بعدی.

4 ـ تسهیل و تنظیم گری بازارهای بهینه سازی انرژی و محیط زیست.

ماده 5 ـ وظایف و اختیارات سازمان با رعایت قوانین و مقررات به شرح زیر است:

1 ـ تدوین اهداف و بسته های سیاستی و خط مشی های اساسی در زمینه بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی در بخش های مختلف از قبیل عمومی، صنعت، کشاورزی، نیروگاه، تجاری و خدمات، خانگی، ساختمان و حمل و نقل و تمامی حامل های انرژی از قبیل گاز طبیعی، برق، بنزین، نفت گاز و گاز مایع و ابلاغ آن به دستگاه های اجرایی ذی ربط پس از تصویب شورای سازمان.

2 ـ بررسی و تصویب برنامه های دستگاه های اجرایی ذی ربط در راستای تحقق اهداف و سیاست های مصوب.

3 ـ پایش و ارزیابی وضعیت تحقق اهداف، سیاست ها، برنامه ها و رتبه بندی دستگاه های اجرایی پس از تصویب شورای سازمان.

4 ـ تعیین الگوی مصرف بهینه حامل های انرژی در بخش های مختلف و پیگیری تصویب در مراجع ذی صلاح.

5 ـ تدوین معیارها و مشخصات فنی و استانداردهای اجباری در بخش های مختلف زنجیره تولید تا مصرف انرژی با همکاری دستگاه های اجرایی ذی ربط و پیگیری تصویب در مراجع ذی صلاح.

6 ـ رصد و پایش مستمر وضعیت بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

7 ـ جمع ‎آوری، یکپارچه سازی و انتشار داده ها و اطلاعات مرتبط با بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

8 ـ راهبری آموزش، آگاه سازی عمومی و ارتقای فرهنگ جامعه برای ارتقای بهره وری و بهینه سازی مصرف انرژی.

9 ـ طراحی و راهبری ساز و کارهای جلب مشارکت اجتماعی برای ارتقای بهره وری و بهینه سازی زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

10 ـ طراحی و راهبری ساز و کارهای انگیزشی و نظارتی برای ارتقای بهره وری و بهینه سازی زنجیره تولید تا مصرف انرژی با استفاده از ابزارهای مالی و غیرمالی پس از تصویب شورای سازمان.

11 ـ تعیین ساز و کارها و سیاست‎ های مدیریت تقاضای انرژی با رعایت پایداری شبکه گاز و برق بر اساس پیشنهاد وزارتخانه های نفت و نیرو پس از تصویب شورای سازمان.

12 ـ تصویب طرح (پروژه) های بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی و عقد قرارداد با سرمایه گذاران پس از اخذ تأییدیه های فنی و اقتصادی لازم با رعایت تراز مالی صندوق.

13 ـ صدور انواع گواهی ها از قبیل گواهی صرفه جویی و گواهی عدم مصرف سوخت پس از اعلام شرکت های تابعه ذی ربط وزارتخانه های نفت و نیرو و اخذ تأییدیه های فنی و اقتصادی لازم با رعایت تحویل پذیری حامل های انرژی و تراز مالی صندوق.

14 ـ تدوین ساز و کارها، تأیید صلاحیت و رتبه بندی شرکت های غیردولتی برای خرید خدمات بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی توسط مردم، نهادهای عمومی غیردولتی و بخش خصوصی.

15 ـ تعیین میزان و نحوه تخصیص کلیه یارانه های انرژی در قالب هر نوع انرژی یارانه ای یا سهمیه ای برای بخش های مختلف از قبیل عمومی، صنعت، کشاورزی، نیروگاه، تجاری و خدمات، خانگی، ساختمان و حمل و نقل پس از تصویب شورای سازمان.

16 ـ تعیین ساز و کارهای قیمت گذاری تمامی حامل های انرژی پس از تصویب شورای سازمان.

17 ـ تسهیل عملیات بازارهای انرژی در طول زنجیره تولید تا مصرف تمامی حامل های انرژی در بستر بهابازار انرژی و توسعه فعالیت های خرده فروشی انرژی.

18 ـ تنظیم گری و وضع مقررات با هدف توسعه رقابت در فعالیت های رقابت پذیر و حفاظت از منافع مشترکین در فعالیت های رقابت ناپذیر حوزه بهینه سازی انرژی و محیط زیست از جمله تنظیم و اصلاح آیین نامه ها، دستورالعمل ها و ضوابط مرتبط وحسب مورد، تصویب یا پیگیری تصویب از مراجع ذی ربط.

19 ـ پایش مستمر بازارهای انرژی و محیط زیست و تهیه گزارش های دوره ای از وضعیت کارایی و عدالت در بازار.

20 ـ مدیریت، نظارت و بازرسی و اقدام لازم در زمینه ممیزی انرژی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

21 ـ نظارت بر نحوه فعالیت واحدهای مصرف کننده انرژی و ارائه مشاوره و راهنمایی به این واحدها از طریق استقرار نظام حرفه ای صدور مجوز، صلاحیت و ارتقای تخصصی برای ممیزان انرژی.

22 ـ نظارت بر تشکیل و فعالیت های واحدهای مدیریت انرژی و استقرار نظام حرفه ای صلاحیت و آموزش و ارتقای تخصصی مدیران این واحدها، موضوع مواد (24)، (54) و (69) قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 1389 با اصلاحات بعدی.

23 ـ تدوین آیین نامه ها، دستورالعمل ها، طرح ها و اقدامات اجرایی و نظارتی مرتبط با بهره وری و بهینه سازی زنجیره تولید تا مصرف انرژی و ارائه به مراجع ذی ربط برای تصویب.

24 ـ سیاست گذاری در زمینه فعال سازی ظرفیت استان ها در حوزه بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف و ایجاد هماهنگی استانداران در این خصوص.

25 ـ استفاده از ظرفیت مشاوران بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی و همکاری و امضای انواع قرارداد با نهادها و شرکت های غیردولتی در چهارچوب وظایف سازمان.

26 ـ نمایندگی، عضویت و حضور در مجامع بین المللی.

27 ـ جذب منابع مالی و مشوق های بین المللی در زمینه بهره وری و بهینه سازی انرژی و محیط زیست.

28 ـ سایر وظایف و اختیارات محوله به سازمان به موجب قوانین.

فصل دوم : ارکان سازمان

ماده 6 ـ سازمان دارای ارکان زیر می باشد:

1 ـ شورای سازمان.

2 ـ رئیس سازمان.

ماده 7 ـ شورای سازمان مرکب از اعضای زیر است:

1 ـ رئیس جمهور (رئیس شورا).

2 ـ وزیر نفت.

3 ـ وزیر نیرو.

4 ـ وزیر امور اقتصادی و دارایی.

5 ـ وزیر کشور.

6 ـ وزیر راه و شهرسازی.

7 ـ وزیر صنعت، معدن و تجارت.

8 ـ وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات.

9 ـ رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور.

10 ـ رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.

11 ـ رئیس سازمان (دبیر شورا).

12 ـ دو نفر از افراد مسلمان، مؤمن، موثق و امین و صاحب نظر مرتبط با اهداف و مأموریت های سازمان به پیشنهاد رئیس سازمان و با حکم رئیس جمهور.

تبصره 1 ـ تصمیمات شورا پس از تأیید رئیس جمهور، لازم الاجرا است.

تبصره 2 ـ ترتیب تشکیل جلسات و چگونگی اتخاذ تصمیم شورا براساس شیوه نامه/دستورالعملی است که به تصویب شورا خواهد رسید.

تبصره 3 ـ به تشخیص رئیس شورا، از وزرا و عالی ترین مقام دستگاه های اجرایی ذی ربط در موارد لزوم برای حضور در جلسات شورا و تصمیم گیری دعوت می شود.

ماده 8 ـ وظایف شورای سازمان درچهارچوب قوانین و مقررات و علاوه بر وظایف مقرر در سایر مفاد این اساسنامه، به شرح زیر است:

1 ـ تصویب ساختار، تشکیلات و آیین نامه مالی و معاملاتی سازمان و صندوق جهت طی فرآیند قانونی.

2 ـ تأیید گزارش های نظارت بر صندوق مشتمل بر وصول منابع و مدیریت مصارف صندوق.

3 ـ تصویب برنامه و بودجه سازمان و صندوق جهت طی فرآیند قانونی.

4 ـ اتخاذ تصمیم در خصوص انحلال یا تصفیه صندوق و ارائه آن به هیئت وزیران جهت طی مراحل قانونی.

ماده 9 ـ رئیس سازمان بالاترین مقام حقوقی، اداری و اجرایی سازمان است که از میان افراد مسلمان، مؤمن، موثق و امین و با حکم رئیس جمهور برای مدت چهارسال با قابلیت تمدید، منصوب و مسئولیت حسن اجرای امور و حفظ حقوق، منافع و اموال سازمان را برعهده خواهد داشت.

ماده 10 ـ رئیس سازمان در چهارچوب قوانین و مقررات، کلیه وظایف و اختیارات اداره سازمان از جمله موارد زیر را بر عهده دارد:

1 ـ اجرای مصوبات شورای سازمان.

2 ـ عقد قرارداد با سرمایه گذاران و یا صدور انواع گواهی ها از قبیل گواهی صرفه جویی و گواهی عدم مصرف سوخت.

3 ـ پیشنهاد اعضای هیئت مدیره صندوق به رئیس هیئت امنای صندوق جهت انتصاب.

4 ـ تدوین برنامه و بودجه سازمان و صندوق و ارائه به شورای سازمان.

5 ـ تدوین ساختار و تشکیلات سازمان و صندوق و ارائه به شورای سازمان.

6 ـ اتخاذ تصمیم نسبت به جذب، انتصاب و ارتقای سرمایه انسانی و تعیین حقوق، مزایا و پاداش مبتنی بر شایستگی ها و عملکرد آن ها.

7 ـ پیگیری و اقدام در راستای مشارکت و همکاری با سایر دستگاه های اجرایی و مؤسسات و شرکت های واجد صلاحیت فنی و مالی در چهارچوب وظایف سازمان.

8 ـ افتتاح حساب و پرداخت و دریافت وجوه نزد بانک ها و مؤسسات مالی کشور.

9 ـ انعقاد انواع عقود و معاملات، از جمله قراردادهای خرید خدمات از بخش تعاونی، خصوصی و نهادها و موسسات عمومی غیردولتی و افراد حقیقی واجد صلاحیت در چهارچوب وظایف سازمان به استناد مواد فصل دوم قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 با اصلاحات بعدی.

10 ـ امضای کلیه اسناد و اوراق تعهدآور، اسناد مالی، اداری و مکاتبات سازمان.

11 ـ ارائه گزارش عملکرد از تحقق اهداف و اجرای وظایف سازمان به هیئت وزیران، شورای سازمان، نهادهای نظارتی و مردم.

12 ـ نمایندگی سازمان در کلیه مراجع اداری و قضایی با حق توکیل به افراد موثق و امین برای استیفای حقوق سازمان. وکیل باید با رعایت شرایط اسلام، ایمان، تخصص، وثاقت و امانت انتخاب شود.

13 ـ استفاده از ظرفیت مطالعات و پژوهش های کاربردی مراکز علمی، تحقیقاتی و مشاوره ای در راستای تحقق اهداف سازمان.

14 ـ مسئولیت کلی اداره امور سازمان، هدایت، ارزیابی و نظارت بر حسن اجرای فعالیت های سازمان.

تبصره ـ رئیس سازمان می تواند با مسئو لیت خود قسمتی از اختیارات و و ظایف خود را به هر یک از مدیران ارشد سازمان که واجد شرایط اسلام، ایمان، تخصص، وثاقت و امانت می باشد تفویض نماید.

تفویض اختیارات مزبور نافی مسئولیت های نهایی و پاسخگویی رئیس سازمان به مراجع ذی صلاح نمی باشد.

فصل سوم ـ صندوق بهینه سازی مصرف انرژی

ماده 11 ـ صندوق دارای شخصیت حقوقی، اداری و مالی مستقل بوده و با ماهیت شرکت دولتی زیر نظر سازمان و بدون ایجاد نمایندگی و شعب استانی تشکیل و واجد وظایف زیر درچهارچوب قوانین و مقررات می باشد:

1 ـ بررسی های اقتصادی و مالی از قبیل تراز مالی، جریان نقدینگی و بازدهی برای طرح (پروژه) های بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی معرفی شده توسط سازمان و تأیید طرح (پروژه) ها برای انعقاد قرارداد و یا صدور انواع گواهی ها پس از تصویب ساز و کارهای آن توسط هیئت امناء.

2 ـ جلب، جذب و هدایت منابع مالی و وجوه ریالی و ارزی از سرمایه گذاران داخلی و خارجی برای اجرای طرح (پروژه) های بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی مصوب سازمان به صورت رقابتی با اطمینان از عدم بروز تعارضات منافع پس از تصویب ساز و کارهای آن توسط هیئت امناء.

3 ـ مشارکت با بانک ها، بیمه ها، صندوق های تخصصی و نهادهای مالی به منظور تأمین مالی طرح (پروژه) ها با اهرم سازی منابع صندوق و عاملیت مؤسسات مالی، سرمایه گذاری مشترک و صدور انواع ضمانت نامه های بانکی و اعتباری با شرایط رقابتی پس از تصویب ساز و کارها و شرایط تأمین مالی توسط هیئت امناء.

4 ـ تسهیل عملیات بازار بهینه سازی انرژی از طریق تقویت بازارگردانی و پوشش خطر (ریسک) با استفاده از ابزارهای مختلف بازار مشتمل بر گواهی صرفه جویی با تضمین خرید و تسویه گواهی ها و کاهش نکول پذیری آن ها.

5 ـ استفاده از ظرفیت انواع نهادهای مالی تخصصی و به کارگیری انواع ابزارهای مالی صندوق طرح (پروژه) و گواهی صرفه جویی انرژی برای انجام وظایف محوله در راستای مأموریت صندوق.

6 ـ پایش و ارزیابی عملکرد طرح (پروژه) های مصوب و گواهی های صادره.

7 ـ ارائه گزارش بازخورد و پیشنهادهای اصلاحی در خصوص تحقق اهداف و نظامات طرح (پروژه) های مصوب و گواهی های صادره به سازمان.

8 ـ مدیریت بهینه منابع در اختیار به منظور حفظ ارزش سرمایه صندوق.

ماده 12 ـ منابع صندوق به شرح زیر است:

1 ـ منابع باقیمانده در حساب بهینه سازی مصرف انرژی.

2 ـ اختصاص سالانه یک واحد درصد از سهم دولت از منابع حاصل از صادرات نفت خام، میعانات گازی و خالص صادرات گاز طبیعی متناسب با وصول این منابع با پیش بینی در قوانین بودجه سنواتی.

3 ـ سالانه پنج درصد (5%) از سود شرکت های تابعه وزارتخانه های نفت و نیرو.

4 ـ تمام عوارض گازهای مشعل (فلر) سوزانده شده در تاسیسات نفت و گاز مطابق ساز و کار مندرج در بند (ث) ماده (46) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.

5 ـ عواید حاصل از صرفه جویی سوخت موضوع ماده (61) قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 1389 با اصلاحات بعدی.

6 ـ جریمه های موضوع ماده (26) قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 1389 با اصلاحات بعدی بر مبنای قیمت صادراتی.

7 ـ ده درصد (10%) از عواید حاصل از صادرات و فروش داخلی تمامی محصولات فرعی گاز از جمله اتان، پروپان، بوتان، پنتان و گوگرد و همچنین مایعات گازی شرکت های تابعه وزارت نفت.

8 ـ منابع حاصل از خسارت عدم تحویل حامل های انرژی صرفه جویی شده توسط شرکت های تابعه وزارتخانه های نفت و نیرو در چارچوب و با رعایت قوانین مربوط.

9 ـ جریمه دریافتی جزء (2) بند (پ) ماده (44) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.

10 ـ حداقل سی درصد (30%) از سهم دولت از عواید حاصل از صرفه جویی انرژی در هر بخش.

11 ـ منابع حاصل از عملیات صندوق.

12 ـ کمک های دریافتی با رعایت قوانین.

13 ـ سایر منابع پیش بینی شده در قوانین برای ارتقای بهره وری و بهینه سازی زنجیره تولید تا مصرف انرژی.

ماده 13 ـ مصارف صندوق با رعایت قوانین مربوط به شرح زیر است:

1 ـ خرید تضمینی گواهی های صرفه جویی انرژی یا عدم مصرف سوخت ارائه شده توسط مردم، بخش دولتی و بخش غیردولتی با حداقل قیمت معادل پنجاه درصد (50%) بالاترین قیمت داخلی هر حامل انرژی مندرج در گواهی.

2 ـ تأمین مالی طرح (پروژه) های بهره وری و بهینه سازی در طول زنجیره تولید تا مصرف انرژی مصوب سازمان صرفاً از طریق اهرم سازی منابع با بانک ها، بیمه ها، صندوق های تخصصی و نهادهای مالی تا سقف پنجاه درصد (50%) کل منابع صندوق.

3 ـ سایر مصارف بر اساس تکلیف قانونی و وظایف مندرج در این اساسنامه.

تبصره ـ استفاده از منابع صندوق برای هرگونه مصارف غیر از موارد فوق، از جمله اعتبارات هزینه ای، تملک دارایی های سرمایه ای، پرداخت دیون و تعهدات گذشته ممنوع است.

ماده 14 ـ ارکان صندوق به شرح زیر است:

1 ـ هیئت امنا.

2 ـ هیئت مدیره.

3 ـ رئیس.

4 ـ حسابرس و بازرس قانونی.

ماده 15 ـ اعضای هیئت امنای صندوق همان اعضای شورای سازمان است.

تبصره 1 ـ دبیرخانه هیئت امنا در سازمان مستقر است و امور مربوط به هیئت امنا از طریق دبیرخانه انجام می شود.

تبصره 2 ـ جلسات هیئت امنای صندوق حداقل سالی دو بار تشکیل می شود و با حضور حداقل دو سوم اعضا رسمیت یافته و مصوبات آن با رای اکثریت اعضا معتبر خواهد بود.

تبصره 3 ـ ترتیب تشکیل جلسات و چگونگی اتخاذ تصمیم هیئت امنا بر اساس شیوه نامه/دستورالعملی است که به تصویب هیئت امنا خواهد رسید.

ماده 16 ـ هیئت امنا به عنوان بالاترین رکن صندوق علاوه بر وظایف و اختیارات مقرر در سایر مفاد این اساسنامه دارای وظایف و اختیارات زیر در چهارچوب قوانین و مقررات است:

1 ـ تصویب برنامه ها، بودجه سالانه، صورت های مالی و گزارش عملکرد صندوق.

2 ـ تعیین حسابرس و بازرس قانونی با رعایت شرایط اسلام، ایمان، تخصص، وثاقت و امانت.

3 ـ پیشنهاد انحلال یا تصفیه صندوق و ارائه آن به شورای سازمان جهت طی مراحل قانونی.

ماده 17 ـ به منظور اداره امور صندوق در چهارچوب مفاد این اساسنامه و مصوبات هیئت امنا، هیئت مدیره صندوق مرکب از رئیس سازمان (رئیس هیئت مدیره) و دو نفر عضو موظف از بین معاونین سازمان که از میان افراد مسلمان، موثق و امین انتخاب شده اند به پیشنهاد رئیس سازمان و با حکم رئیس هیئت امنا برای مدت چهارسال منصوب می شوند و در صورت انقضای مدت عضویت تا تعیین اعضای جدید، مسئولیت آنان ادامه خواهد داشت و انتخاب مجدد ایشان برای دوره های بعد بلامانع است.

ماده 18 ـ هیئت مدیره در چهارچوب قوانین و مقررات، دارای وظایف و اختیارات زیر می باشد:

1 ـ اجرای مصوبات هیئت امنا در چهارچوب مفاد این اساسنامه.

2 ـ تدوین برنامه ها، بودجه سالانه، صورت های مالی و گزارش عملکرد صندوق و ارائه به هیئت امنا.

3 ـ انعقاد قرارداد مشاوره با اشخاص حقیقی و حقوقی در امور سرمایه گذاری و مهندسی مالی و نظارت کمی و کیفی برای ارزیابی، بهبود و ارتقای عملکرد صندوق.

4 ـ افتتاح یا بستن حساب های ارزی و ریالی در بانک های داخلی و خارجی و استفاده از آن ها به نام صندوق و مسدود نمودن آن ها حسب مورد.

5 ـ ارجاع دعاوی مورد اختلاف به داوری و پیشنهاد صلح و سازش دعاوی به هیئت امنا با رعایت اصل یکصد و سی و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.

6 ـ پیشنهاد انحلال یا تصفیه صندوق و ارائه آن به هیئت امنا.

7 ـ اتخاذ تصمیم نسبت به امور اجرایی که در محدوده وظایف و اهداف صندوق قرار دارد به جز آنچه که صراحتاً برابر مفاد این اساسنامه در صلاحیت هیئت امنا قرار گرفته است.

8 ـ هیئت مدیره می تواند قسمتی از اختیارات خود را به موجب ابلاغ کتبی به رئیس سازمان تفویض کند.

ماده 19 ـ رئیس سازمان بالاترین مقام اجرایی صندوق است که در چهارچوب
قوانین و مقررات، مفاد اساسنامه و مصوبات هیئت امنا و هیئت مدیره دارای اختیارات لازم برای انجام کلیه امور صندوق و وظایف و اختیارات زیر می باشد:

1 ـ اجرای مصوبات هیئت امنا و هیئت مدیره.

2 ـ طرح و برنامه ریزی، تهیه و تأمین تدارکات برای انجام برنامه های مصوب صندوق.

3 ـ اتخاذ تصمیم درباره کلیه امور اداری، آموزشی، استخدامی و اخراج کارکنان.

4 ـ تهیه و تنظیم صورت های مالی و گزارش عملکرد سالانه صندوق.

5 ـ اقامه دعوا علیه اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی، مؤسسات و شرکت های دولتی و غیردولتی در موارد لزوم و دفاع از کلیه دعاوی که علیه صندوق اقامه شده و اقامه دعوای متقابل، ورود ثالث و دفاع از دعاوی متقابل در تمام مراجع با رعایت اصل یکصد و سی و چهارم قانون اساسی و مفاد حکم بند (الف) ماده (117) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.

6 ـ نمایندگی صندوق در مراجع قضایی، اداری، ثبتی و همچنین در مقابل سایر اشخاص حقیقی و حقوقی با حق توکیل به غیر. وکیل باید با رعایت شرایط اسلام، ایمان، تخصص، وثاقت و امانت انتخاب شود.

تبصره 1 ـ رئیس سازمان می تواند قسمتی از اختیارات خود را با ابلاغ کتبی به هر یک از معاونین و مدیران صندوق که واجد شرایط اسلام، ایمان، تخصص، وثاقت و امانت می باشند، به تشخیص و مسئولیت خود تفویض کند.

تبصره 2 ـ کلیه اسناد، اوراق مالی، قراردادها و اسناد تعهدآور صندوق با امضای مشترک
رئیس سازمان و یکی از اعضای هیئت مدیره (به انتخاب هیئت مدیره) و با مهر صندوق معتبر است.

ماده 20 ـ سال مالی صندوق از اول فروردین ماه هر سال تا پایان اسفندماه همان سال است، به جز سال اول که ابتدای آن از تاریخ ابلاغ این اساسنامه می باشد.

ماده 21 ـ انجام عملیات حسابرسی صندوق اعم از رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان صندوق از طریق حسابرس و بازرس قانونی صورت می پذیرد.

تبصره ـ حسابرس و بازرس قانونی حق مداخله در عملیات اجرایی صندوق را ندارد ولی می تواند نظرات خود را به صورت کتبی به رئیس سازمان اطلاع دهد.

ماده 22 ـ صندوق، در کلیه امور خود تابع این اساسنامه و قوانین می باشد و در موضوعاتی که حکمی در این اساسنامه و قوانین پیش بینی نشده است، تابع قانون تجارت (در مواردی که به تشخیص فقهای شورای نگهبان مغایر شرع نباشد) خواهد بود.

فصل چهارم ـ نظام حکمرانی سازمان

ماده 23 ـ سازمان موظف است به منظور ارتقای بهره وری و یکپارچه سازی ساختاری، حذف وظایف و ساختارهای موازی یا پراکنده، فهرست وظایف و خدمات توزیع شده در سایر دستگاه های اجرایی که با وظایف این سازمان مرتبط هستند را احصا و پیشنهاد حذف و اصلاح آن ها را جهت سیر مراحل قانونی ارائه نماید.

ماده 24 ـ سازمان جهت انجام و ظایف قانونی خود، ساختار سازمانی را مبتنی بر فصول دوم و چهارم قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 با اصلاحات بعدی و سایر قوانین و مقررات مربوط با رعایت موارد زیر طراحی و اجرا نماید:

1 ـ ساختار سازمانی مبتنی بر وظایف سیاست گذاری، تنظیم گری، ارزیابی و نظارت تهیه خواهد شد و کلیه تصدی های موضوع این اساسنامه از طریق نظام مدیریت کارفرمایی با استفاده از روش خرید خدمت و برون سپاری به بخش غیردولتی با تأکید بر بخش خصوصی، تعاونی و سازمان های مردم نهاد در چهارچوب فصل دوم قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 با اصلاحات بعدی انجام می گردد.

2 ـ وظایف سازمان در سطح استان ها و شهرستان ها با استفاده از ظرفیت بند (1) این ماده انجام می شود و هیچ گونه واحد سازمانی در سطوح مذکور وجود نخواهد داشت.

ماده 25 ـ سازمان جهت انجام و ظایف قانونی خود، جذب و نگهداشت سرمایه انسانی را مبتنی بر قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 با اصلاحات بعدی و سایر قوانین و مقررات مربوط و با رعایت موارد زیر طراحی و اجرا نماید:

1 ـ سرمایه انسانی نوآور، توانمند و متخصص صرفاً از طریق استخدام پیمانی و یا به کارگیری به صورت قرارداد کار معین.

تبصره ـ سازمان می تواند از خدمات افراد متخصص، موثق و امین با پرداخت حق الزحمه استفاده نماید.

2 ـ کارکنان بر اساس محصول و نتایج خدمات آن ها به منظور تصمیم گیری درخصوص ارتقا، تمدید و یا اتمام قرارداد همکاری آن ها به صورت مستمر ارزیابی می شوند.

3 ـ نظام مدیریت عملکرد سازمان، مدیران و کارکنان با رعایت مواد (81) و (82) قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (110) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران با هدف سنجش اثربخشی و کارایی و مبتنی بر نتیجه و محصول بر بستر فناوری های نوین طراحی و مزایای کارکنان و فوق العاده های مربوط بر اساس نتایج ارزیابی عملکرد پرداخت می شود.

ماده 26 ـ سازمان باید نظام برنامه ریزی و بودجه ریزی را با رعایت راهبردهای زیر طراحی و اجرا نماید:

1 ـ سازمان موظف است، در چهارچوب برنامه های پیشرفت و قوانین، برنامه میان مدت با ارکان موضوعات راهبردی، اهداف محوری، اقدامات اساسی و منابع برآوردی را طراحی و به تصویب شورای سازمان برساند.

2 ـ سازمان موظف است، در راستای برنامه میان مدت، برنامه عملیاتی را با تعیین شاخص های کلیدی عملکردی و نتیجه ای و با تفکیک آن به فعالیت های ماهانه با قید زمان، بودجه، مسئولیت و محصول طراحی و به تصویب شورای سازمان برساند.

3 ـ سازمان موظف است، بودجه ریزی عملیاتی را به پیوست برنامه عملیاتی مبتنی بر محاسبه قیمت تمام شده متناسب با کیفیت ارائه خدمت، محل ارائه خدمت و رعایت ضوابط (استانداردهای) فنی تهیه و به تصویب شورای سازمان برساند.

ماده 27 ـ تغییرات و اصلاحات در این اساسنامه به پیشنهاد رئیس سازمان و پس از تأیید شورای سازمان با تصویب هیئت وزیران انجام خواهد شد.

این اساسنامه به موجب نامه شماره 102/48896 مورخ 1405/2/28 شورای نگهبان مغایر با موازین شرع و قانون اساسی شناخته نشد.

محمدرضا عارف ـ معاون اول رئیس جمهور