قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386/07/08
فصل هفتم – استخدام (45 - 52)
فصل هفتم – استخدام (45 - 52)
از تاریخ تصویب این قانون، استخدام در دستگاه های اجرایی بـه دو روش ذیل انجام می پذیرد:
الف ـ استخدام رسمی برای تصدی پست های ثابت در مشاغل حاکمیتی.
ب ـ استخدام پیمانی برای تصدی پست های سازمانی و برای مدت معین.
تبصره 1 ـ کارمندانی کـه بـه موجب قوانین مورد عمل بـه استخدام رسمی درآمده اند با رعایت مقررات این قانون بـه صورت استخدام رسمی ادامه خواهند داد.
تبصره 2 ـ مشاغل موضوع بند (الف) این ماده با توجه بـه ویژگی های مذکور در ماده (8) این قانون بنا بـه پیشنهاد سازمان بـه تصویب هیات وزیران می رسد.
تبصره 3 ـ سن کارمند پیمانی در انت های مدت قرارداد استخدام نباید از شصت و پنج سال و برای مشاغل تخصصی از هفتاد سال تجاوز کند.
تبصره 4 ـ تعیین محل خدمت و شغل مورد تصدی کارمندان پیمانی در پیمان نامه مشخص می گردد و در مورد کارمندان رسمی بـه عهده دستگاه اجرایی ذی ربط می باشد.
کسانی کـه شرایط ورود بـه استخدام رسمی را کسب می نمایند قبل از ورود بـه خدمت رسمی یک دوره آزمایشی را کـه مدت آن سه سال می باشد طی خواهند نمود و در صورت احراز شرایط ذیل از بدو خدمت جزء کارمندان رسمی منظور خواهند شد: الف ـ حصول اطمینان از لیاقت (علمی، اعتقادی و اخلاقی)، کاردانی، علاقه بـه کار، خلاقیت، نوآوری، روحیه خدمت بـه مردم و رعایت نظم انضباط اداری از طریق کسب امتیاز لازم با تشخیص کمیته تخصصی تعیین صلاحیت کارمندان رسمی. ب ـ طی دوره های آموزشی و کسب امتیاز لازم. ج ـ تایید گزینش. تبصره 1 ـ درصورتی کـه در ضمن یا پایان دوره آزمایشی کارمندان شرایط ادامه خدمت و یا تبدیل بـه استخدام رسمی را کسب ننمایند با وی بـه یکی از روش های ذیل رفتار خواهد شد: الف ـ اعطاء مهلت دوساله دیگر برای احراز شرایط لازم. ب ـ تبدیل وضع بـه استخدام پیمانی. ج ـ لغو حکم. تبصره 2 ـ با کارمندان پیمانی در صورت شرکت در آزمون و احراز صلاحیت های موضوع ماده (42) و پذیرفته شدن برای استخدام رسمی در مشاغل حاکمیتی بـه شرح زیر رفتار خواهد شد. سوابق پیمانی آنها جزو سوابق رسمی محسوب می شود. سابقه سنوات خدمت آنها بـه سقف سن موضوع بند (الف) ماده (42) فصل ورود بـه خدمت اضافه می شود. تبصره 3 ـ آیین نامه اجرایی این ماده توسط سازمان تهیه و بـه تصویب هیات وزیران می رسد.
بـه کارگیری کارمندان شرکت ها و موسسات غیر دولتی برای انجام تمام یا بخشی از وظایف و اختیارات پست های سازمانی دستگاه های اجرایی تحت هر عنوان ممنوع می باشد و استفاده از خدمات کارمندان این گونه شرکت ها و موسسات صرفا براساس ماده (17) این قانون امکانپذیر است.
کارمندان رسمی در یکی از حالات ذیل از خدمت در دستگاه اجرایی منتزع می گردند: 1 ـ بازنشستگی و یا از کارافتادگی کلی طبق قوانین ذی ربط. 2 ـ استعفاء. 3 ـ بازخریدی بـه دلیل کسب نتایج ضعیف از ارزیابی عملکرد کارمند در سه سال متوالی یا چهارسال متناوب (براساس آیین نامه ای کـه با پیشنهاد سازمان بـه تصویب هیات وزیران می رسد). 4 ـ آماده بـه خدمت براساس ماده (122). 5 ـ اخراج یا انفصال بـه موجب احکام مراجع قانونی ذی ربط. تبصره 1 ـ کارمندانی کـه بـه موجب احکام مراجع قانونی از خدمت منفصل می گردند در مدت انفصال اجازه استخدام و یا هرگونه اشتغال در دستگاه های اجرایی را نخواهند داشت. تبصره 2 ـ کارمندانی کـه از دستگاه اجرایی اخراج می گردند، اجازه استخدام و یا هرگونه اشتغال مجدد در همان دستگاه اجرایی را نخواهند داشت.
تمدید قرارداد کارمندان پیمانی منوط بـه تحقق شرایط ذیل می باشد:
ـ استمرار پست سازمانی کارمندان.
ـ کسب نتایج مطلوب از ارزیابی عملکرد و رضایت از خدمات کارمند.
ـ جلب رضایت مردم و ارباب رجوع.
ـ ارتقاء سطح علمی و تخصصی در زمینه شغل مورد تصدی.
تبصره ـ در صورت عدم تمدید قرارداد با کارمندان پیمانی مطابق قوانین و مقررات مربوط عمل خواهد شد.
کارمندان، مشمول استفاده از مزایای بیمه بیکاری مطابق قوانین و مقررات مربوط خواهند بود.
مجموع مجوزهای استخدام دستگاه های اجرایی با رعایت فصل دوم این قانون در برنامه های پنجساله تعیین می گردد و سهم هریک از وزارتخانه ها و موسسات دولتی با پیشنهاد سازمان بـه تصویب هیات وزیران می رسد.
تبصره ـ هر گونه بـه کارگیری نیروی انسانی در دستگاه های اجرایی خارج از مجوزهای موضوع این ماده خلاف قانون محسوب و ممنوع می باشد و پرداخت هرگونه وجهی بـه افرادی کـه بدون مجوز بـه کار گرفته می شوند تصرف غیر قانونی در اموال عمومی محسوب می گردد.
هر نوع بـه کارگیری افراد در دستگاه های اجرایی بـه غیر از حالات مندرج در ماده (45) و تبصره ماده (32) این قانون ممنوع می باشد.
